*** (horyzont zdarzeń?)

[Miłosz G.]

Możliwe, że młode czarne dziury fruną
przez czasoprzestrzeń, uwodzone grawitacją
żywych gwiazd. Być może zachowują się wtedy jak szpilki,
zakochane w magnesie na sznurku - owładnięte tajemniczym
przyciąganiem. Zapewne są bezwzględne i łakome jak chłopcy -
ponad wszystko pragnący zespolenia z upatrzoną i wymarzoną
"gwiazdką". Zdolni nawet do zbrodni z zazdrości.

Jeśli tak jest, jeśli nasze Słońce da się kochać (a kiedyś,
gdy było trochę młodsze, na pewno się dało), to wiem dlaczego
i w czyim brzuchu zniknęli Majowie.

[dawniejbezet]

Ciekawa myśl, w zasadzie dowód z tezą.
Szkoda, że forma wysłowienia ppozostawia wątpliwości. Proponowałbym zacząć od porzucenia porównań z użyciem "jak" (teraz są natrętne, ustawione jedno nad drugim). Niefortunne jest też użycie cudzysłowu do "gwiazdki" - przenośny sens jest czytelny i bez (to przecież motyw mocno osadzony w codzienności języka).
Interpunkcja: zbędne (moim zdaniem) przecinki przed członami określającymi (", uwodzone", ", zakochane"), natomiast brak - przed rozbudowanym porównaniem, czyli przed "jak". W poezji dopuszcza się odmienność interpunkcji, ale wydaje się, że autor chce stosować ją w sposób klasyczny...
Końcowe pytanie - pointa - w formie skróconej (z jedną sugestią), byłoby na pewno lepsze w wyrazie (dlaczego - wiadomo, wiersz o tym mówi, w czyim - stawia kwestię, i to w sposób żartobliwie dwuznaczny; zresztą plus dla autora za poczucie humoru w całym wierszu).
Pozdrawiam

[bazyl_prost]

czerne dziury to rodzące się układy planetarne, uniwersalne cywilizacje w czasie tworzenia, jak jajo kosmiczne, jeszcze się nie widzimy

[Miłosz G.]

dzięki!

[Fanaberka]

Fajny.

[Ewa_Kos]

Dobre :)