Egoista

[Wariacje_Wątroby_NOWak]

Są dwa serca i są jednością,

dotykają początku i Końca,

odrobina radości sam nie wiem,

by być sobą jest ważne do końca.



Dotykając przestrzeni co rano,

omawiając co będzie bez końca,

zapomniałem powoli kim byłem,

zapomniałem z kim będę do końca.

[Anna_Para]

Uzupełniłabym interpunkcję.
Podoba mi się to wracanie do motywu "końca".

Są dwa serca i są jednością,
dotykają początku i Końca,
odrobina radości: sam nie wiem,
by być sobą jest ważne, do końca.


Dotykając przestrzeni co rano,
omawiając, co będzie bez końca,
zapomniałem powoli, kim byłem,
zapomniałem, z kim będę do końca.

Proponuję zewrzeć przestrzeń wiersza. Ale jestem na TAK. Cieplutko,

Para:)

[Agnieszka K]

" Są dwa serca i są jednością" - piękne ;-) Myślę, że każdym z nas targają takie dwa serca dotykające początku i końca minuty, godziny, doby... po prostu życia. W końcu nie tylko mózg nas przez nie prowadzi, ale i właśnie serce ;-)
A być sobą, należeć do siebie to dziś wielka sztuka ;-)
Pozdrawiam ;-)