Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiersz z cyklu: rozpłakała się bida i płacze. Nudny, wtórny, napęczniały jak balon, jakaś laska gdzieś tam, lasek gdzie indziej, kosmiczny sos nie wiadomo po co i na co...
Bzdury patykiem po śniegu pisane siusiakiem.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Posłuchaj, wredna suko. Jeśli teraz zbiegną się wszystkie okoliczne psy i zaczną ujadać na twoją modłę, to i tak nie będzie to ten koniec wiersza, jaki byś chciała, żeby był, i jaki wszem wobec ogłaszasz, że jest. Przecież świat nie kończy się na tym zwierzyńcu i nie wściekłe psy decydują o dalszych losach tego czy innego utworu.



brzydko Panie Kubas przez ogromniaste K jak... dokończ sobie sam.
podpisuję się pod słowami Michała i aż je zacytuję:

"Wiersz z cyklu: rozpłakała się bida i płacze. Nudny, wtórny, napęczniały jak balon, jakaś laska gdzieś tam, lasek gdzie indziej, kosmiczny sos nie wiadomo po co i na co...
Bzdury patykiem po śniegu pisane siusiakiem."
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Posłuchaj, wredna suko. Jeśli teraz zbiegną się wszystkie okoliczne psy i zaczną ujadać na twoją modłę, to i tak nie będzie to ten koniec wiersza, jaki byś chciała, żeby był, i jaki wszem wobec ogłaszasz, że jest. Przecież świat nie kończy się na tym zwierzyńcu i nie wściekłe psy decydują o dalszych losach tego czy innego utworu.




...k.....Waldek!...miej ...Ty Boga w sercu!!!....szok:(...jeszcze k....ten tytuł..."na lata świetlne"...ban...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Posłuchaj, wredna suko. Jeśli teraz zbiegną się wszystkie okoliczne psy i zaczną ujadać na twoją modłę, to i tak nie będzie to ten koniec wiersza, jaki byś chciała, żeby był, i jaki wszem wobec ogłaszasz, że jest. Przecież świat nie kończy się na tym zwierzyńcu i nie wściekłe psy decydują o dalszych losach tego czy innego utworu.




...k.....Waldek!...miej ...Ty Boga w sercu!!!....szok:(...jeszcze k....ten tytuł..."na lata świetlne"...ban...

Spokojnie, Heniu. Przeżyło się nie takie ciężkie czasy. Pamiętasz, jak służyliśmy w wojsku w jednej kopanii i sierżant..., no wiesz zresztą, co Ci będę mówił.


...Waldek...Ty mnie nie wciągaj...w żadną kompanię...zawiodłeś:(

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis chciałam ją uśmiercić jednak nie potrafię  Bardzo dziękuję za czytanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97 Niezwykły dramatyzm opisu, który zawłada otoczeniem podmiotu lirycznego i umysłem czytelnika.   Ber, nie czytałem jeszcze Twojego wiersza z takim ładunkiem emocjonalnym. Poraża i budzi mój szacunek dla prawdy, która musi za nim stać...   Ta wizja przypomina postać Meduzy z Owidiuszowej "Gorgony", kapłanki świątynnej skrzywdzonej przez Posejdona, a dodatkowo niesprawiedliwie ukaranej przez Atenę.
    • @viola arvensis bardzo dziękuję;)
    • Stawiły się wskutek wezwania na jedną godzinę z okładem.   Ze stateczną żoną kuczera — ta, której mężem był imć stangret.   Pani Kuczerowa, w domyśle — małżonka wozaka — dostawcy.   Forszpana, wiadomo zaś, widzą wieczorem w liberii przy pracy.   Jak sprostać, obydwóm dogodzić, gdy obiad uwarzyć im trzeba?   Szychty wciąż o innych dlań porach, a po nich furmanią i nieraz.   Połączyła je okoliczność, mimo tychże tu oboczności  —   nasamprzód dla koników owies, a łatwiej dwu coś ubić z ceny.   Pani kuczerowa — z okładem, a żona stangreta — przed piątą.   A wieczór potoczył się dalej, po kocich łbach stukał i kląskał.               ********************************************   * Wio, koniku, a jak się postarasz Na kolację zajedziemy akurat Tobie owsa nasypiemy zaraz A ja z miski smaczną zupę będę jadł Julian Sztatler - Wio koniku Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/julian-sztatler/wio-koniku            
    • @Berenika97 trochę tak jak w prawdziwej gorączce...  Ale widzę tu i drugie I trzecie dno. Zasadniczo zawsze daleko zaglądam i cieszę sie gdy w wierszu jest taka możliwość. Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...