Bez wad

[Mila 1980]

nalewka z piołunu
pająk
żabi mózg
bezoar
suszony kwiat dyptamu
eliksir zapomnienia
by stać się silną
znikam
chce być wolna
śmiertelne kwiaty
wciąż kwitną
dając życie
płacz w deszczu
niczego nie zmieni
przynosi ukojenie
tonę w morzu wątpliwości
nie mogę oddychać swobodnie
trwam w nieświadomości
pielęgnuję puste serce
samotna
bez niespodzianek i tajemnic
tworzę świat bez wad

[giga darejko]

Ten wiersz jest już jakby bardziej bez zbędnych aforyzmów, ale też przeczytałam go sobie w rozdzieleniu na obrazy. Najpierw zobaczyłam składniki eliksiry w babojagowej "kuchni". Później 2 wersy buntu. Wers postanowienia, determinacji. I obraz kolejny to szkic tego co się nie podoba. Ostatni wers to puenta, wyjaśniająca "czarownicowe" składniki na początku. Nawet Fajne ;)

P.s. Te "rozdzielenia" postrzegam jako enterowe przerwy w budowie wiersza.