Zielona

[lucjan1949 bieniecki]

Zielona

Przyszłaś zwiewna, zielona, trzymając na ręce,
Pierwsze kwiatów zwiastuny, w błękitnej sukience.
Łąk zapachy, oddech leśnej ściółki,
Szczebiot ptaków , liczenie kukułki.

Skrzeki żabie w stawie, bocianów na nodze,
I Jastrzębie, szybowce, płyną ku przestrodze.
Chmur kłębiaste baranki i pieniążek złoty,
Wiosennym promieniem śle przedsmak spiekoty.

Ranki budzisz wesołe, na nadziei nutce,
Piskląt pierwsze iskierki, jeść zakrzyczą wkrótce.
Na soczystej zieleni, szmaragdowym listkiem,
Uśmiech wiosny roztaczasz rozdając go wszystkim.

W jaskółki skrzydełkach spisujesz pogodę,
Uśmiech dając słoneczka, deszczu ziejesz chłodem.
Pierwszy jazgot pioruna ,artylerii dechem,
Pączków świeży początek powita z uśmiechem.

Po stokrotkach, podbiałach chodzą Krówki Boże,
Zapatrzone nocami w gwieździste przestworze.
Słowikowe tre, le, le nadsłuchują senne,
Rozbudzone natchnieniem, nadzieje wiosenne.

Kiedy ranek ostudzi i rozbudzi dzionek,
Razem z słońcem zapłonie radosny skowronek.
A królewskie motyle jak nieba Anioły,
Powędrują pod niebem wiosenne sokoły.

Józef Bieniecki

[ogrodniczka]

lubię takie klimaty wierszy,
Twój mi się podoba,
zmieniłabym tylko końcówkę,
żeby nie powtarzało się niebo,
"A królewskie motyle jak nieba Anioły,
Powędrują pod obłokiem wiosenne sokoły."
/to jest tylko moja sugestia, a wiersz Twój/
Pozdrawiam.

[giga darejko]

Kurcze, chyba trafiłam do działu wierszyków na przedszkolną akademię ;)