Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dwa razy Dwa

marek_miros
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marek_miros

marek_miros

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dwa razy dwa równa się cztery
Co piąty idzie pod mur
Co piąty nie ma mieszkania
Co piąty nie dostaje się na studia
Co piąty traci pracę
Co piąty umiera zbyt wcześnie
Co piąty...
Bo dwa razy dwa równa się cztery.
Na początku była matematyka
By roślina pięła się ku słońcu
By kule mogły wylatywać z luf
By korzeń przebijał żyzną glebę
By nóż...
Na początku było Dwa razy dwa.



Który to stworzyłeś i pchnąłeś w ruch
Do Ciebie biegnie myśl
Mój żal uprzedziłeś już
Kładziesz na ustach palec
Ciii... Sam powiesz "Czemuś mnie opuścił"
Który się temu poddałeś
Bym mógł zawołać Ciebie
Kiedy copiątość przyjdzie
Tak czy inaczej.
Oxyvia

Oxyvia

Opublikowano
Opublikowano

Nawet niezły wiersz, jeśli chodzi o stronę formalno-językową. Wymyślanie Bogu, w którego nie wierzę - czyli tak naprawdę wymyślanie naiwności tych wiernych, którzy liczą na opiekę sił nadprzyrodzonych - też lubię. ;-)
Masz tylko literówkę:
"By roślina pięła si[color=#FF0000]ą[/color] ku słońcu".

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Sezon na miłość

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Na liniach czasu   Ten wiersz smakuje dokładnie tak, jak opisujesz. A to zdanie - "Mamy jeszcze sezon na miłość" mogłoby być tytułem całego życia. Piękny!
    • Berenika97
      instynkt

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Przeczytałam na bezdechu. Odarłeś miłość z wyświechtanych, walentynkowych banałów, a jednocześnie wzmocniłeś jej potężną siłę. Najbardziej spodobało mi się odrzucenie romantycznego mitu serca i zredukowanie go do „mięśnia, który udaje bóstwo”. Miłość to tutaj zwierzę wyzbyte z nazwy, rozszarpany wiatr i rzeka bez źródła. To fascynujące, jak bardzo fizyczny i namacalny jest to obraz.   Świetnie przedstawiłeś motyw braku. Zazwyczaj opisuje się jako pustkę. Tutaj jest zupełnie odwrotnie - „świat nie pustoszeje, świat gęstnieje”. Kto kiedykolwiek kogoś stracił, rozpozna ten stan, gdy każdy najmniejszy przedmiot staje się nośnikiem pamięci, a czas dosłownie drapieżnie „warczy za nami”.   Puenta jest po prostu genialna. Prawdziwa miłość to nie bezpieczny dom, ale tytułowy instynkt, z którym nie da się wynegocjować pożegnania, to bolesna, ale niezwykle trafna diagnoza. „Instynkt nie zna pożegnań” - to zdanie już zostanie ze mną. Rewelacyjny tekst!
    • Konrad Koper
      Dla historyka

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Jest złoto które: posiadamy, dotykamy i o którym marzymy.
    • Konrad Koper
      Wulkan

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Gejzer tryska. Ziemia kołysze się. Wulkan mruczy.   Wkrótce wybuchnie. Zaleje ziemię śmiertelna lawa. Wstąpi ognisty bożek.   Na żyznej glebie wyrośnie las. Odnowa!        
    • Berenika97
      Po równinie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Piękny, kojący wiersz. Bije z niego niesamowity spokój i życiowa mądrość. W dzisiejszym zaganianym świecie takie zatrzymanie się i spacer po "równinie" to prawdziwy skarb. Bardzo podoba mi się ten fragment - nie zdobywam szczytów, szczyty noszę w sobie. To wspaniałe podejście do życia, w którym można odnaleźć szczęścia w prostocie i tu i teraz. A jednocześnie poruszające świadectwo ufności. "Niech się dzieje co chce, skoro Bóg jest ze mną" - to zdanie daje ogromną siłę. Z wielką przyjemnością potowarzyszyłam Tobie w tym niespiesznym spacerze. Pozdrawiam ciepło!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...