Zagraj ze mną na scenie życia
Jakby w półśnie, w blasku zaświatów;
Dotknij serca co wszystko splata,
Co się w ruchu dobija do gnatów.
Rozpal we mnie pochodnie oczu,
W tańcu rozbierz do naga wątrobę;
Na dobranoc piruet z mych włosów,
Zakręć mocno na całą dobę.
Zatańcz ze mną do szumu ulic,
Zbij mi scenę z sosnowych gałęzi;
Dotknij świstem powietrza z płuca
W uniesieniu… kolan powięzi.
Nie schodź z desek niech życie się zgrywa,
Niech się plami kroplami potu;
Dotknij gębą piersi mych głębi,
Nadaj ustom telemarkiem polotu.
A na koniec scenicznych wygłupów,
No bo mówmy ze sobą szczerze;
Życie zagra nam walca na nosie
A reumatyzm kosteczki rozbierze.