Pożegnanie...

[Ela_śmigielska]

Z każdą łzą,
która płynie po mej twarzy,
spływa ze mnie cały żal.
A na jutro,
jeszcze tyle miałam marzeń.
Nie wiedziałam,
że dziś skończy mi się świat..

W świetle świec,
ciągle widzę Twoje oczy.
Mija czas,
a ja wciąż nie umiem żyć.
Choć mą krew
monotonnie serce tłoczy,
ja nie czuję
jak przez palce płyną dni

Nie wiem ile
pełnych wspomnień będzie nocy,
Ile jeszcze
przepłakanych będzie dni..
Kiedyś znów,
słońce ujrzą moje oczy.
Tobie też ,
tylko pięknych życzę chwil..

[Ela_Ale]

Myślę sobie tak: napisano już tyle "gorzkich żali" o tęsknotach, porzuceniach, płaczach i powrotach, że taki tekst, jak ten, nie zatrzyma niczyjego wzroku. Przepraszam, nie wiem, czy niczyjego. Mojego - już nie. "Oczy" trzeba na pewno wyrzucić, zapłakane - tym bardziej. Pozdrowienia. E.

[Gość]

stety nie poruszył utwór.
pozdrawiam.

[Janusz_Ork]

Elu, ja rozumiem ból peelki, ale te emocje trzeba jakoś przełożyć na język poezji. Radzę, choć samemu nie zawsze mi się to udaje, dlatego nie publikuję już niczego na forum. Dalej próbować. Pozdrawiam.
J.