Jan_pradera Opublikowano 17 Października 2011 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Października 2011 Rozpływając się w mych myślach wkraczam w pustkę niezbadaną W wielką nicość pełną pytań gdzie się kończy nawet czas Tam w tej próżni nieskończonej mam swą barkę upragnioną Którą pływam sam jedyny w oceanie pełnym gwiazd I choć wkoło świat jest wielki tak maleńki się wydaje Nie ma ludzi nie ma zgiełku już ucichły krzyki matek Nieważne są kontynenty, w beznadzieji tkwiące kraje W mojej pustce ja mam wszystko mój ocean i mój statek To ja jestem kapitanem jestem jedyną załogą Płynę sam do końca świata nie szukjąc bratnich dusz Nawet gdybym chciał je znaleźć one w niczym nie pomogą Bo tam gdzie ja mam ocean inni mają brud i kurz Pośród mgły białej bezkresnej podróżuje niecieleśnie Ciałem tutaj myślą w bezkres bardziej niż gdziekolwiek wcześniej To miejsce odwiedzam we śnie To mój idealny świat
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się