Przesunięcie

[Anna_Para]

świat sunie po osi czasu ku zmierzchaniu.
zdrada przyjaciela boli pod mostkiem,
zdrada kochanka – dodatkowo jeszcze niżej.

samozdrada, uświadomiona zawsze poniewczasie,
boli w mózgu. wspólne dziecko, długo wyczekiwane
„in vitro” zawiodło przez knockout. na chwilę radość,
na zawsze - odór toksycznego związku nieorganicznego.

nie mam jeszcze pointy…

[Gość]

szczerze mówiąc jakoś cięzko mi się czytało i chyba ten pierwszy wers to sprawił ("...mi się na osi...") a moze to kwestia zapisu - jednak widziałbym bez interpunkcji i w innym połamaniu - sam nie wiem.
pozdrawiam Aniu.

[Ela_Ale]

Podczas czytania, zwłaszcza drugiej strofy, poczułam trudny opór. Poza tym, nie warto tak dramatycznie postrzegać samozaspokojenia. Ono tez jest częścią naszej kilkupoziomowej konstrukcji. Ale mi nadętość wyszła, ale zostawię. Ten wiersz to nie perełka, a głaz. Pozdrowienia ślę lekkie-lotne. Elka.

[Anna_Para]

Popsutku,

powarsztatuję jeszcze. No, coś w tej instrumentacji głoskowej da się zrobić. Wersyfikacji już nie ruszam. Dzięki piękne za uważne czytanie. Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Elu,

dzięki. No, głaz, masz rację. Dzięki. Pozdrawiam,

Para:)

[Magda_Tara]

weszłam i stanęłam jak słup soli i nie mogę zrobić pierwszego kroku. wiesz, że nie jestem liryczką.
to dla mnie ten wiersz. dzięki, Paro.
niebywałe. dzięki.
:)

[Anna_Para]

Taruniu, dzięki piękne. Pozdrawiam bardzo, bardzo.

Cieplutko,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Jest ciężki i o to chodzi. Zwłaszcza odór związku, którego jeszcze nie rozumiem (i pewnie nie zrozumiem). Mimo to znalazłam nieciężki zachwyt nad "nie mam jeszcze pointy". Po prostu och(!), wiersz o czymś ciągłym, co jeszcze się nie skończyło, więc trudno o inne zakończenie :) !
Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Agnieszko,

bardzo Ci dziękuję. No właśnie dobrze, że nie rozumiesz jeszcze rozczarowania i "odoru". Dobrze także, że rozumiesz nadzieję w poincie. To najważniejsze. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Anno, nadzieja, no tak, skoro niedopowiedziane zakończenie, to musi być nadzieja. Cieszę się!
Nie lubię rozczarowań, może nigdy się nie rozczaruję, myślę, że to całkiem możliwe.
Pozdrawiam sweterkowo ;>

(Tylko skąd wiem, że nie lubię rozczarowań? Nie wiem w sumie, domyślam się, że nie lubię.)

[Anna_Para]

Agnieszko: Szczęściara!

Powodzenia!

Cieplutko, także sweterkowa,

Para:)

[Lübow]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja mam pointę...

epifania wielkiej gnuśności na nieboskłonie
zwiastuje jeźdźca na czarnym koniu
a ja całkiem spokojnie popijam mokkę
w majolikowej filiżance i namierzam ucho
jakby szukając ocalenia przed samą sobą

negocjuję z duszą dawkę tosyny
ile waży serce brutto zawinięte w papier
i spakowane na drogę donikąd?

nic nie waży i nigdy się nie odważy
odjeżdżam w kolorowym palankinie
niedaleko z punktu widzenia wieczności
dźwigana przez galerników życia
których sama jestem matką...

[MIGUEL]

mocny, twardy tekst Aniu ... refleksyjne rozważania nad stanem rozdwojenia wartości moralnych i dróg wyboru ... przytulone nadzieją na "jednak" ... bo człowiek jest tylko człowiekiem ... i dobrze :)))
pozdr. M

[Anna_Para]

Lubow:

Bardzo pięknie znalazłeś pointę dla peelki tego wiersza. Pewnie tak;(

Tak mnie cudnie przegoniłeś po słowniku, że daj Ci Boziu zdrówka!

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Miguelu,

dzięki za piękny, mądry komentarz. Cieplutko,

Para:)

[Ran_Gis]

-doskonała pointa ! (seriozno)

poz Ran

[Anna_Para]

Ran:

A dzięki, dzięki, że choć pointa! ;)

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Nata_Kruk]

Anno, wczoraj zaglądałam... i nadal oswajam się z wierszem...
Wolałabym bez interpunkcji, szczerze "powiem". Dwa pierwsze wersy nie leżą mi,
"świat sunie po osi czasu
w prawą stronę, za wektorem ku zmierzchaniu."
zrobiłabym z tego jeden... świat sunie po osi czasu ku zmierzchaniu... sorry.
Rozważania w drugiej, owszem, są dobitne... a ten brak puenty... pachnie delikatnie czymś milszym,
lepszym... kiedyś... Jeśli coś nie po Twojemu, wybacz.
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Anna_Para]

Nato, bardzo dziękuję. Masz rację z początkiem wiersza. Że też na to nie wpadłam? Wychodzę z wprawy po prostu! Poprawiam. A wydźwięk rozumiesz doskonale. Nie mam jeszcze pointy, bo nie wiem. Nikt z nas nie wie do końca...

Cieplutko,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Anno,
teraz jest lżej, to chyba wektor to obciążał. Paskudna fizyka :]
I tak, i tak mi się podoba, ale teraz bardziej. Pozdrawiam!