Małe radości

[Dorota Wilk]

Dojrzenie małych radości
jest krokiem ku szczęśliwości.
Choć sprawa niby jest prosta,
to nie każdy temu sprosta.

Wiosna przepięknie nas wita,
gdy barwne kwiecie rozkwita.
A urok pierwszej zieleni,
czy każdy z nas to doceni?

Delikatność mchu leśnego,
lekko dłonią muśniętego
lub miękka igła modrzewia
też nie każdego rozrzewnia.

Mały kamyk w słońcu lśniący,
szum fali uszy kojący,
czar słońca zachodzącego,
to też nie jest dla każdego.

Kasztan wśród liści leżący,
grzyb pod igliwiem rosnący,
bogate barwy jesieni,
czy każdy z nas to doceni?

W świetle latarni błyszczące
płatki śniegu wirujące,
świat szronem cudnie okryty,
to nie każdego zachwyty.

Wokół jest pełno radości,
odkryjmy te wspaniałości,
bo wzrok nam ciągle szwankuje,
nie to co trzeba znajduje.

[MIGUEL]

wkładasz serce w to o czym piszesz ... i to już jest wiele :)))
pozdr. M

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie sposób się nie zgodzić z tym stwierdzeniem.
pozdrawiam.

[Dorota Wilk]

Dziękuję Wam bardzo za miłe słowa.
Pozdrawiam: Ciebie MIGUEL :))) i Ciebie Popsuty:)))
Dorota

[Nata_Kruk]

Znów to samo z siecią.. ehhh..
Doroto, nie jest to wiersz z "najwyższej półki", ale przeczytałam
go z dużą sympatią dla zawartej treści. Poczytaj piszących tego typu wiersze
na naszym forum, zobaczysz, że to może pomóc w nabieraniu wprawy.. ;)
Pozdrawiam... :)

[Dorota Wilk]

Wiem, że prosta jest ma mowa
brak górnolotnego słowa,
ale piszę to co czuję
pióro jeszcze doszlifuję.

Nato, dziękuje za odwiedziny, z dobrej rady skorzystam :)
Pozdrawiam:)