Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @obywatel   Dziękuję!  Wilki to zwierzęta, które mnie fascynują. I od wieków również ludzi.  Mają trudniej, bo człowiek zabiera im ich naturalne tereny - i rodziny muszą się przemieszczać. Na moich terenach - północ - myśliwi nie szanowali prawa odnośnie wilków.  Wilk, nawet od małego nie daje się oswoić, (chociaż człowiek myśli, że oswoił) , w pewnym momencie naturalny instynkt sie budzi.  To wolne stworzenia! 
    • @Alicja_Wysocka nie ma za co te porównanie z bulimią mnie uderzyło, zaciekawiło
    • @Migrena klaustrofobiczna ta miłość gwałtowna i totalna. Czasem dostaje się miłość co rujnuje- ludzie palą za sobą mosty, a gdy się kończy, nie ma już nic- i nie ma już powrotu.   "Powrót do domu" (A. Asnyk ostatnia strofa)   Łza mu z suchego nie pociekła oka, Ani też jękiem nie drżała pierś pusta; Modlitwy nawet nie szeptały usta: Bo wszystko boleść stłumiła głęboka, Rzucając sercu, co padło zranione, Nieprzytomności i szału zasłonę.    
    • @Annna2Ach, czasem rozpiera mnie energia, jak ostatnio - a po niej 'siadam'  i wtedy jest anoreksja - tak mi się umyśliło. Od jednej do drugiej cieniutka granica, jak między miłością i nienawiścią, bywa przecież.  Dziękuję Ci Anno za odbiór, bo już myślałam, że tylko ja wiem o czym piszę, pozdrawiam :)
    • @Alicja_Wysocka uderzyła mnie ta "bulimia tekstowa", gwałtowne łapczywe słowa- ich ogrom, a potem cisza. nie wiem czy nazwałabym to bulimią( ciekawa metafora), może to wena? kapryśna, czasem jest czasem nie ma. Czy anoreksja? nie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...