Doroczne historie miłosne

[Marta Kistowska]

Jesienią...
zamykam oczy
gładzę cię czule po ręce
możesz mnie dotknąć tak samo,
swe dłonie i siebie poświęcę

Jak Słońce o poranku
stukot obcasów o chodnik
tak wkradasz się w moje zmysły
bądźmy do siebie podobni

Wymówmy te same słowa
tak samo się do mnie uśmiechnij
zamknijmy w kawałku nieba
te same szepty i gesty

[MIGUEL]

piękne zakochanie ;)
:)))
pozdr. M

[Pan_Biały]

Marto, bardzo na tak druga strofa (nie ukrywam że mam fioła na punkcie obcasów)
ale dwie skrajne strofy do zapomnienia za:
oczy, cię, mnie, swe, siebie, i dalej, dalej tj. w trzeciej to już jest uff, źle i to (mówiąc po japońsku) źle
pisz dalej jeśli to kochasz
pozdrawiam
r

[Marta Kistowska]

Pan Biały - dziękuję za krytykę, tego mi było potrzeba :) Nie jestem w 100 % zadowolona z tego wiersza, faktycznie coś niedopasowanego w nim brzmi. Będę pisać i będę lepsza :) Pozdrawiam

[Anna_Para]

Musiałabym powtórzyć opinię Pana Białego, zatem - powtarzam. Powodzenia,

Para:)

[Beata Piłat]

są różne spojrzenia , dla mnie nie jest aż tak źle , nie zagłuszaj stukotu obcasów ,niech wystukują rytm zakochania pozdr. B.

[Anna_Para]

Nie napisałam, że jest "aż tak źle". Podpisałam się pod opinią Pana Białego;)

Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Marta Kistowska]

Może to dlatego, że to zeszłoroczne zakochanie :) Następne planuję jako bardziej twórcze, hihi :) Pozdrawiam obie Panie

[Gość]

w sumie zgadam się z P.Białym - ta druga jak oderwana od pozostałych.
pozdrawiam.

[Emmka_Szlajfka]

ogólnie na tak, pozdrawiam:)