Tęcza

[Beata Piłat]

strumieniem pereł błyszczących
ciepły deszcz spadł
rysownik tęczy
ze swojej obręczy
namalował świat
słońcem rozjaśnione
tańczą kolory uwolnione
dodając otuchy
zbierając dnia okruchy
jej koniec spada we mgle
jak w szklance pełnej mleka
a księżyc jak we śnie
na pełnię swoją czeka
i opowiada o zachodzie słońca
by móc panować wciąż bez końca

przystanął ustalony czas
i ziemia przystanęła
światem tęcza zawładnęła

zeszła głowa z obłoków
bujała śmiało bez tłoku
i ciągle myśl męczy
w momencie śmierci
nie ma na niebie tęczy.

[MIGUEL]

miejmy nadzieję, że jest po tamtej stronie równie piękna ... albo jeszcze piękniejsza ;)
pozdr. M

[sho]

Jak dla mnie strasznie tu mało poezji.
Ani w formie, ani w treści (nawet jeśli to miała być 'impresyjka').
Zapis rymowany w tym wypadku leży i do tego sprawia, że puenta brzmi groteskowo.

Do następnego :).