Na granicy

[Agnieszka_Horodyska]

Przepraszam za zrujnowany pokój
Porozbijane wszystko w zasięgu ręki
Za pierwszy gniew
Który jest ignorowany
Chociaż najsilniejszy ze wszystkich
Dotychczasowych uczuć
Najbardziej dławiący i nieopanowany
Najtrudniejszy do utulenia
Bo nie ma drugiej takiej siły
Która potrafiłaby go przełamać
Zgiąć i nie puszczać
Chyba że rozpacz
Chyba że osoba która nie przyjdzie
Wołana ze wszystkich sił
Całą noc
NIENAWIDZĘ słów które wypowiadasz
Nienawidzę tego co ujawniają
Nagle wszystko okazuje się kilkoma strzępkami
Słowa muzyka wszystko trwa chwilę
Potem ujawnia się prawda
Właśnie w tym momencie
Zniszczyć te strzępy
Teraz naprawdę nie ma nic


(Przed 29.11.2009r.)

[Anna_Para]

Radziłabym ujednolicić interpunkcję. Albo - albo.
Poruszył mnie ten tekst.
Mocno ekspresyjny, Agnieszko.

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Anno,
Rzeczywiście :)
Nie wiem, czemu to tu wstawiłam. To już kompletne wywnętrzanie się, ale już trochę nieaktualne.
Dziękuję, że tu przychodzisz :)

[MIGUEL]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

......................................
... przezroczysta rozpacz sprawnie przelana na kartkę, w chwili kiedy czas
nie jest jeszcze lekarzem ...
wiersz bardzo osobisty, ale piękny w artystycznym wyrazie ;)
pozdr. M.

[Agnieszka_Horodyska]

Miguel, dziękuję za skomentowanie wiersza niczym na jakimś... forum poetyckim: "artystyczny wyraz bólu" :)
Dobrych snów!

[MIGUEL]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...
no problemo ...polecam się

ciepło M.