Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wysoko ponad chmurami
Żyję sam z pająkami.
Dosięgam wzrokiem z góry,
Samotne, zniszczone mury.

Wysoko ponad głowami,
Skazany między Alodiami,
Stoję sam napiętnowany.
Ocalenie! Krzyczę zbłąkany.

Ostrzem marzeń tnę czasami
Rzeczywistość! Aluzjami,
I do największych wieszczy,
Gorętsze słyszę podszepty.

Nie można tak trwać obłudnie
Nocami żyję bezludnie
Kroczę myślami tak żmudnie
I coś mi w głowie chrupie

Aż, z bólu skroń rozłupie!
I Wreszcie, sam się odkupie.
Zabij mnie! Wskrześ mnie! Aplazja!
Wzlecę wysoko, na bajzlach.

I własna czeka mnie zdrada
Jak syn Ikar. Arlekinada!
I roztrzaska mnie chmury grad
W pył, czarny i skamieniały.

Ból przypomni mi, gdzie moje
Miejsce! I jak zawsze ciężkim
Rozwojem, jak feniks księski
Ujmę się w garść, Ja dantejski!

Mój płomień nadziei poblednie,
I lekko knot się skruszy.
Na mój widok Któż się wzruszy?
Chyba raj zapłacze biednie.

Pragnąłem ujrzeć! Och, lecą!
Do mnie!? I Motyle wieczne,
Rozśpiewane, utęsknione,
Odległe, do gwiazdy, moje!

Opublikowano

Autorze:

Nierówno, długość wersów trzeba wyrównać. Rymy - taniutkie. Niejednorodny styl. Raz "z pająkami", raz o własności, znowu "podszepty" do wieszczów? Nie "od"?

Nie jestem pewna, czy to ma być pastisz? To zbyt mało śmiesznie. A jeśli na serio - to pomyłka.

Innym razem. Pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Prawda.

Możesz zacząć liczyć sylaby.

Lepiej pisze się wierszyki ------ 8 sylab
kiedy policzymy wszystko ------ 8 sylab
usłyszymy brawa krzyki -------- 8 sylab
rozbawiny towarzystwo --------- 8 sylab

w dłuższych wersach ważna jest średniówka.

Potem popracować nad rymami.
wierszyki - krzyki - rzeczownik z rzeczownikiem nienajlepiej
wierszyki - wyki -
- wał go i strzelił bramkę - różne cześci mowy lepiej

A na końcu sądząc po twojej tematyce i tak przerzucisz się na wiersze białe bez rymów - patos i rym się dzisiaj raczej gryzą.

oczywiście to tak na moją skromną wiedzę. Jeśli przyjdzie ktoś lepiej poinformowany to może napisze coś o wierszu białym. Ja wtedy też skorzystam dla mnie wiersz biały to czarna magia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak to piękne spostrzeżenie. Dziękuję
    • @LessLove   odnoszę się do pierwszego akapitu- tak, w niedalekiej przyszłości będzie to możliwe  (podobnie może się stać z Mickiewiczem  i Żeromskim) nadkultura? kto młody i nie zna przeszłości- tak myśli   drugi akapit- muszę się z tym zgodzić (przyczyną jest powierzchowna znajomość klasyki literatury, naskórkowe traktowanie tematów i buta współczesnych ignorantów - każdy czegoś nie wie, dlatego powinno się podchodzić z pokorą poznawczą, a tego niestety nie ma)     @iwonaroma@LessLove @Benjamin Artur serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA — KONKRETNA, TECHNICZNA, SZCZERA 1. Największa siła: pomysł i skrót Wiersz działa jak mini‑satyra — szybka, krótka, z jednym twistem: lustro mówi prawdę chyba że kłamstwo jest w człowieku „algorytm zaskoczył”, „zresetował się” „z lustra wyskoczył nowy człowiek” To jest dobry koncept: połączenie psychologii, autoironii i technologii w kilku wersach. Ale… 2. Tekst jest bardziej szkicem niż pełnym wierszem Wszystkie elementy są tu: lustro jako metafora sumienia obłęd jako stan emocjonalny algorytm jako współczesny „bóg” od naprawiania ludzi Ale to wszystko jest zarysowane, nie rozwinięte. Wiersz kończy się dokładnie w momencie, w którym mógłby się zacząć. 3. Brakuje napięcia — wszystko jest powiedziane wprost Wiersz mówi: „lustro powie prawdę” „ono nie kłamie” „to obłęd” „wyprowadzę z błędu” To są deklaracje, nie obrazy. Satyra działa najlepiej, gdy: pokazuje, nie tłumaczy sugeruje, nie wykłada prowadzi czytelnika do wniosku, zamiast mu go podawać Tutaj autor mówi, zamiast pokazać. 4. Najciekawszy element — algorytm — jest niewykorzystany To jest jedyny naprawdę świeży moment: „Algorytm zaskoczył Zresetował się Z lustra wyskoczył nowy człowiek” To świetny pomysł. Ale pojawia się nagle, bez przygotowania, bez kontekstu, bez konsekwencji. Gdyby autor: zbudował napięcie, pokazał konflikt między człowiekiem a lustrem, wprowadził absurd technologiczny, — puenta byłaby dużo mocniejsza. 5. Rytm jest równy, ale przez to monotonny Wiersz jest zapisany jak: lista komunikatów krótkie zdania równy, jednostajny puls To daje klarowność, ale odbiera temperaturę. Brakuje: przyspieszenia, pauzy, momentu, który „uderza”. 6. Puenta jest dobra, ale nie domknięta „Nowy człowiek” to świetna metafora: resetu auto‑kreacji współczesnej obsesji na punkcie „naprawiania siebie” Ale wiersz nie mówi kim jest ten nowy człowiek. Nie ma ironii, nie ma przewrotu, nie ma komentarza. To jakby autor zatrzymał się pół kroku przed celem. CO DZIAŁA? pomysł skrótowość współczesny język (algorytm, reset) satyryczny ton potencjał do mocnej puenty CO NIE DZIAŁA? zbyt duża dosłowność brak dramaturgii brak rozwinięcia motywu lustra niewykorzystany motyw algorytmu puenta bez konsekwencji
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @andrew ;) No tak, pięknych aktorek nie sadza się na kiblu :)    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Omagamoga Znaku zapytania nie ma w szybkiej relacji, bo znak zapytania wymaga zastanowienia się i pewnej refleksji    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...