Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Karabin w ręku, nienawiść w sobie
Marzenie, żeby wróg znalazł się w grobie
Ten szary mundur z Krzyżem Walecznych
Marzenie o domu swoim bezpiecznym
Miłość, tęsknota za swoją dziewczyną
Żal, że przyjdzie mu kiedyś zginąć
Bez słowa pożegnania odszedł do armii
By walczyć na Pojezierzu, Lubelszczyźnie, Warmii
Lecz powrotu nigdy nie doczekał już
Jego ślady pokrywał coraz większy kurz
A tam gdzie padł, gdzie śmierć czekała
Tylko czapka z orłem została
Żołnierz już umarł, pamięć o nim nie
Więc gdy postawisz znicz przy mogile
Przy grobie Nieznanego Żołnierza
Wspominasz swego syna, ojca, męża
Który szedł walczyć, kraj swój obronić
Od nieszczęść, i okupacji Ciebie ochronić
Choć nigdy nie wiesz kto leży tam w grobie
To zawsze łzy w oczach kręcą się Tobie.

Opublikowano

są dwie możliwości: albo Autor rzeczywiście ma takie skojarzenia na temat tamtych czasów, albo bardzo chciał coś napisać więc wybrał jak mu się wydawało chwytliwy temat (w końcu już nawet h-hopowcy o ojczyźnie śpiewają...)
w obu wersjach, gdybym był tamtym żołnierzem, bym się obraził...
pozdr

Opublikowano

a czemu mowisz ze bys sie obrazil za moj wiersz a poza tym to nie byl jakis tamten zolnierz, tu chodzi o kazdego zolenierza a nie konkretnego!! nie rozumiem twojego podejscia!! wytlumacz mi bo chcialbym wiedziec co Ci sie nie podoba w moim wierszu!! tak dla Twojej wiadomości to jestem 18latkiem, ale duzo opowiesci wysluchalem o wojnie i losach zolnierzy ktorzy ja przetrwali!! sadze ze w ten sposob moge oddac im czesc!! takze nie rozumiem dlaczego mowisz ze to jest chwytliwy temat ze nawet hiphopowcy sie za niego lapia!! a powiem Ci ze nie tylko bo np Czerwone Gitary tez spiewaly zolnierzach!! jest faktem ze slucham hiphopu ale slucham tego pierwszego nie tych bzdetow typu Suczki czy Trzeci wymiar!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...