w jedną stronę

[Tadeusz_Ochocki]

Franek pracował na kolei. to najlepsze miejsce
dla mężczyzny z dworcową przeszłością.
stacja Zgorzelec, most, po drugiej stronie
inny świat. odjazdy, przyjazdy, pośpieszne
szukanie zapałek. pierwsze dżinsy miały modny
kolor zachodu. mocny zapach lip znad rzeki
tumanił lepszym życiem: pracą za marki,
mieszkaniem w bloku, maluchem. jeszcze
w tym roku pojedzie na wczasy do Bułgarii.

tory zmienią kierunek. dorośnie brzoza,
którą posadził obok budki. syn nie zostanie
dróżnikiem ani nawet maszynistą. dojedzie
bezpiecznie wagonem drugiej klasy.
na co komu większy luksus.

wiem, poezja pociągowa to oklepany temat.
i puenta banalna. a niech tam – one way ticket.

[Ran_Gis]

-z pozoru prozowaty, ale ma ten kawałek melodię, choć w którą stronę nie wiem.

poz R

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam panie Tadeuszu.
W dwóch ostatnich wersach zakłada pan od razu czepialstwo ,które zapewne wystąpi na forum i którego chce pan uniknąć:)
Sądzę ,że pańska "opowieść" jest ciekawa w formie i interesująca w przekazie,a ten koniec jest zupełnie niepotrzebny.No może "one way ticket" zostawiłbym na swoim miejscu.Fajne zakończenie starym- jarym tekstem , przeważnie dobrze się kojarzącym, ale tylko razem z melodią.
pozdrawiam
pozdrawiam

[itd_itp]

Zgodzę się z panem Mariuszem. Ostatnie dwa wersety brzmią jak próba usprwiedliwienia się -
ale przed czym? Jest to typ wiersza, który nie potrzebuje puenty. Zresztą doskonale tą rolę
spełnia druga zwrotka. Chyba, że robi to autor celowo i chce wyjść poza formę miniaturki opisowej
i postać Franka, i obwieścić nam, iż jego decyzja by zostać poetą jest nieodwołalna. Jedyne zastrzeżenie miałbym do czasu przeszłego w pierwszym zdaniu, który w języku polskim ma niestety tylko jedną formę: dokananą, i jakoś tu nie pasuje. Dziwnie się też czyta "dorośnie brzoza". Wiersz się podoba. Lubię ten styl. Pozdr.

[Tadeusz_Ochocki]

pierwsze koty za płoty :) nie jest źle jak na początkującego, dziekuję za uwagi, cenne na przyszłość.
Tadeusz