Plamki przed oczami

[Tomasz_Biela]

księżyc to przerębel na mózgu
przyzwyczajenia zamrażają
słońce - siniak na sercu

coś wyślizguje się z dłoni
ryba nurkująca pod wodę
w mgnieniu oka

znika
poczucie bezpieczeństwa

*

jesteśmy zamiecią popiołów z wypalającego słońca
wieczorami przylepiając się plastrami do księżyca

[Judyt]

dobry wiersz,
J. serdecznie

[Magda_Tara]

zwięźle, precyzyjnie, perfekcyjnie i taki ten wiersz Twóóóój
buziak, Tomasz!
:))
bardzo się podoba

[Dawid Rt]

Nie tym razem, Tomasz, dziwna wersyfikacja; tam gdzie czuję. Poza tym, czy ryba może nurkować gdzieś indziej? Zamieść popiołów, to dobre.
Pozdrawiam

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki wielkie /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i dobrze że nie tym razem / nudno i nienaturalnie by było za każdym razem dobrze ;) dzięki

t /

[Anna_Myszkin]

Z góry przepraszam za gmeranie w wierszu, bo wiem, że nie wszyscy sobie tego życzą, ale wydał mi się na tyle ciekawy i prawdziwy, że pozwoliłam sobie na eksperyment przeredagowania końcówki - czuć można "siniaka" (kogo, co?), a puenta, która dużo mówi, jest zbyt "-ąca".

"księżyc to przerębel na mózgu
przyzwyczajenia zamrażają
słońce na sercu
czuję siniaka
coś wyślizguje się z dłoni
ryba nurkująca w oka
mgnieniu

znika
poczucie bezpieczeństwa

*

jesteśmy zamiecią popiołów z wypalającego słońca
wieczorem przylepianych/-aną plastrami do księżyca"

Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki za zatrzymanie się / kiedyś może do niego wrócę /póki co teraz chyba ten siniak czytelniejszy jest prawda ?



t