Wspomnienie z Koluszek

[Kazimierz Wnuk]

Był taki czas
Straszny to czas
Zasnuty, ołowiany
Przedłużający
Niewykrywalny
Niepojęty

Gdy „nogi osobno, ręce osobno”
Jak mawiał jeden
Uśmiechający się do brzozy białej

W Koluszkach
Powroty
Tandetna pijalnia
Bardziej tandetna niż kiedyś
Gdy szarość osiągała swoją domenę

Wracaliśmy
Skąd?
Nie wiadomo
Dokąd?
Nie wiadomo
Wracaliśmy

Zawiązani w kolejowy węzeł
Wyrzuceni, odcięci
Pamiętam, to było niedawno...
Nieskalani obłąkanymi dążeniami

Świat grał na naszych
Cięciwach niezmordowanych
Trwaliśmy
Nieubłagani

To było na skrzyżowaniu metali
Które martwe, zimne
Pragnące się bawić
Zastygłe

Prądożercze pantografy
Były pod nami
Nad nimi
Niebo zarośnięte parami

[henryk_bukowski]

...jakaś tragedia..niestety ciężko .. rozszyfrować:(-pozdrawiam..........