Orfeusz

[Szymon_W.]

Straszny los był Orfeusza,
Który dotarł, jak się rzekło,
Tam, gdzie nędzna ludzka dusza
Dobrze wie już, czym jest piekło;

W najciemniejszą otchłań wkroczył
Światło niosąc ideału,
Choć mówili mu prorocy,
Że ideał to za mało;

Blask tych oczu, lutni dźwięki,
Dla umarłych nazbyt trudne,
Skazały go na udręki
Rozczarowań i sny złudne;

Czy więc po to jest marzenie
- Eurydyka! Moja miłość! -
Aby dostrzec w tył spojrzeniem,
Że jej nigdy z nim nie było?

[Oxyvia]

Bardzo smutna interpretacja mitu o wielkiej miłości małżeńskiej...
Wprawnie napisana ballada.

[Czarna Wstążeczka]

ostatnia zwrotka wystarcza. reszta jest zbędnym ględzeniem. wiersz niedopracowany rytmicznie. inwersje denerwują.