Coś na kształt...

[Kolos94]

Coś na kształt dziwnych węży wiło się wśród ludzi
Uśmiechy wcale nie pieczętujące szczęścia
Ciągłe poszukiwanie czym by się ubrudzić
Nie znasz już normalności, ba! ni bohaterstwa...

Ideał jest zbyt wzniosły, dobro...jest zbyt dobre
Codzienność jest zbyt szara karą jak więzienie
Strachu już nie ma - nic nie jest na tyle godne
Aby bez wygodności mogło mieć swą cenę

Wszyscy zdążamy wciąż przed to samo podziemie
Jednak kto wchłanie ciemność, kto się przed nią wzdraga
Przed każdym z nas pokusa - trucizny sączenie
Kto spija ją namiętnie, a kto niesmak zdradza

Wężom zdeptajmy głowy walk twardych chodzeniem
A czarę toksyn z siłą o ziemię strzaskajmy
Nawet w jaskini jest światło - zwane dążeniem
Więc się z ochotą żywym światłem rozwijajmy