Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Elegia, samobójcy

adolf
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adolf

adolf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Chciałeś opanować sztukę lewitacji:
Teraz właśnie widzę: stoisz na powietrzu
Nieruchome stopy pół metra nad ziemią
Jeden pewny chwyt, silny, mocny zacisk.

Prawie tak jak ptaki, spadkobiercy nieba,`
Chcesz Zakrzywiać wiatr; ale by szybować
Musisz umieć znosić: chłód i zimno. Nie patrz
Na nie: mają pióra; ty w chwili zsiniałeś.

Czy to się nie dzieje pod przykrywką snu?
A mozę poza nim - wyrosło, powstało
Twój korzeń do światła - twoje prześcieradło

Czasami potrzeba aż całego życia
By czegoś dosięgnąć, a gdy jest się tuż
Przy tym -- największa staje się źrenica.

Agata_Lebek

Agata_Lebek

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Brakowało tu Ciebie, Twoich wierszy i literówek ;))
Jesteś.
Bywa i tak, że w snach dzieje się więcej niż na jawie.
Całość dobra, a najlepsze te:

Nieruchome stopy pół metra nad ziemią
Jeden pewny chwyt, silny, mocny zacisk.

Prawie tak jak ptaki, spadkobiercy nieba,
Chcesz Zakrzywiać wiatr; ale by szybować
Musisz umieć znosić: chłód i zimno. Nie patrz
Na nie: mają pióra; ty w chwili zsiniałeś.

Czy to się nie dzieje pod przykrywką snu?
A mozę poza nim - wyrosło, powstało

By czegoś dosięgnąć, a gdy jest się tuż
Przy tym największa staje się źrenica


Pozdry.
bona

bona

Opublikowano
Opublikowano

Ostatnia strofa najlepsza. Po wielokrotnych czytaniach, wiersz przemawia coraz bardziej.
Pozdrawiam
I jeszcze jedno, ten "korzeń" trochę mnie mierzi. Nie da się czymś zastąpić?

  • 4 miesiące temu...
Mateusz

Mateusz

Opublikowano
Opublikowano

Elegia samobójcy
Chce dosięgnąć czegoś ale po co?
dla zaszczytu dla sławy?
nie
Pragnie uciec
od świata istnienia
od bólu cierpienia
chce sięgnąć bez wad i granic
chce stać sie niczym jako część nieskończonej wieczności
ale po co?
skoro pusto.....
Piękny wiersz
Pozdrawia i kłania się nisko
Kokopustelnik18

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      Świadectwo jednego brzegu

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Gosława   dzięki ci ale napisany "z marszu" poprawiłem i to jeszcze nie koniec  :))))))))))       @viola arvensis   serdeczne dzięki :))))
    • Migrena
      studium rozpadu - istnienie

      Przez Migrena · Opublikowano

      na początku nie było mnie był tylko nadmiar światła przelewający się przez krawędzie nicości jak mleko bogów które skwaśniało od nadmiaru trwania ktoś mnie z niego wycisnął jak brudne światło przez płótno i nazwał tak jak nazywa się amputowane części które nie mogą wrócić do ciała jestem tylko sińcem na gardle nicości który przez pomyłkę nauczył się imienia więc jestem resztką po absolutnym nasyceniu osadem po wieczności która nie udźwignęła własnej pełni mówią: z Boga ale jeśli tak to jestem jego krwawiącym przypisem miejscem w którym nieskończoność po raz pierwszy poczuła granicę noszę ją w sobie jak cierń światła jak gorzki pył stworzenia który osiada na języku ilekroć próbuję powiedzieć "jestem” czas nie płynie czas fermentuje we mnie jak wino zamknięte w ciele które nie było przygotowane na jego ciężar i każda chwila jest tylko krwotokiem czasu przez który wycieka sens gęsty  nie do zatamowania kochałem i to było jak próba zszycia dwóch ran cudzą skórą która nie chciała przyjąć mojego bólu bo miłość to tylko głód całości w świecie który potrafi już tylko pękać więc każde dotknięcie jest jak lizanie rany stworzenia słodkie i nieodwracalne bo przywraca pamięć o całości której nie da się już zamknąć chodzę więc dalej rdzawy nalot na ostrzu nieskończoności w skórze która jest tylko źle zagojonym brzegiem wieczności w tym mięsie które gnije powoli parując słodkim sensem a jeśli coś zostanie to nie imię nie ciało nawet nie echo tylko napięcie jak po zerwanej strunie które jeszcze drży choć nikt już nie pamięta melodii więc istnieję jak rana  która nauczyła się śnić jak fragment boga  który zgubił swoją nieskończoność i teraz świeci tylko tyle ile wystarczy żeby wiedzieć że kiedyś było więcej        
    • Manek
      Całą duszą po papierze

      Przez Manek · Opublikowano

      @Berenika97 @Kwiatuszek Bez ciszy chyba nie potrafiłbym nic napisać.  Wtedy najlepiej można się skupić na temacie. Ale czy nie każdy tak ma? @Poet Ka, @Gosława Bardzo dziękuję za przeczytanie i serducho. Pozdrawiam
    • hollow man
      Muli

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Leszczym Bookmacherzy typują: Szwecja: 2.05 Remis: 3.40 Polska: 3.90 Także będzie mocno pod górkę.
    • hollow man
      poza mną

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję. Często do mnie wraca ten Kieślowski jako sceny z filmów lub z życia.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...