Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cisza

Weronika Żarowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Weronika Żarowska

Weronika Żarowska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jeszcze wczoraj zakochani
przepełnieni ufnością
nie myśleliśmy o jutrze
ciesząc się teraźniejszością,
biciem serc i wspólną chwilą.
Zakochani.

Więc dlaczego już nie chcesz
mnie posłuchać- jak szepczę,
niczym wiatr pośród potoku
cichy, ginący w mroku,
żalu i pretensji,
- Kocham Cię

Było to nierzeczywiste,
nierealne, piękne, czyste,
ta niewinność i ta siła
była nam obojgu miła.
Niczym róża pośród lodu.
Nierealne.

I dlaczego już nie pragniesz
wtulić ust w moje- jak dawniej
w pocałunku złączeni,
otuleni marzeniem.
W tej miłości nieustanni.
-Jak dawniej.

Byłeś moją światłością,
moim sercem- miłością.
Lecz zniknąłeś gdzieś Mój Miły,
pozbawiając wszelkiej siły.
I pustka. I smutek.
I ból.

I już nigdy nie zechcesz
słuchać jak moje serce
bije tylko przez Ciebie,
dzięki Tobie, dla Ciebie.
Gdy odszedłeś umarło.
I Cisza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      haiku

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta nie wierzę w twoją pogodę
    • vioara stelelor
      Prawda

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • Migrena
      Drapieżnik

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  
    • Leszczym
      Cmentarz

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Dark_Apostle_ Kurde, no super !!!!!
    • bazyl_prost
      Prawda

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 pięknie , osłoniłaś oceanem to co niepoznane

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...