Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pryzmalia

Rafal Bielan Wierzbicki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rafal Bielan Wierzbicki

Rafal Bielan Wierzbicki

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Potknąłem się o niewidoczną pustkę, spała
spokojnie przy drzwiach. Mam wstawać,
mam odejść? – pytała zdziwiona. Przeskoczę cię,
wyjdę oknem, nie dotykając podłogi.

Nienawidzę zbyt mocnych wypełnień. Gubię się
w gęstościach dnia i nocy, rachitycznych tłumach,
dynamicznych myślach. Wygasły fluid, końcówka
nerwu porażona morfiną. Ulica stygnie po spacerach,
a mi już się nie chce śpiewać.

Będę dotknięciem, uszczelnionym ciepłem.
Szkoda, miałam tyle kolekcji imion. Mogłam
myśleć za ciebie, bez zabezpieczeń, swobodnie,
z głową przewieszoną przez ramię.

Jesteś ukryta, podstępna. Podnoszę cię
żeby nauczyć się znikać. Fałsz czy szczerość
wyciskana z warg – na siłę, z bólem miejscowym.
Kości chłodzą się pod naporem powietrza.
Stań w lepszym świetle, może wezmę cię
w przenikliwą opiekę.

jacekdudek

jacekdudek

Opublikowano
Opublikowano

fałsz czy szczerość, no właśnie, mały problem z percepcją odbioru, do tego ta warunkowość, niepokoi, ale w sumie taka zmienność, staje się zaletą, takie mam rozbieżności czytając, pozdrawiam

Oxyvia

Oxyvia

Opublikowano
Opublikowano

Robi wrażenie. Pustka, ból, świat wypełniony gęstą, bezsensowną pustką - anonimowym, bezimiennym tłokiem. Wszystko jedno, czy to o realistycznej chorobie, czy o naszym znikaniu i umieraniu codziennym w tej pustce. Robi silne wrażenie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pan K.
      Mgła Sekigahary

      Przez Pan K. · Opublikowano

      Najodważniejsi samurajowie  Wzięli udział w bitwie pod Sekigaharą Z jednej strony wojownicy Tokugawy Leyasu Z drugiej zaś wojownicy Ishidy Mitsunari Łącznie około 170 tysięcy samurajów  Stanęło naprzeciw siebie w gęstej mgle, O świcie i w deszczu nie widząc wroga Ciężkozbrojni samurajowie grzęźli w błocie, grzęzawisko utrudniało poruszanie się koni i piechoty, warunki utrudniały widoczność Bitwa trwała wiele godzin, a samurajowie walczyli z niedoborem jedzenia i wody Używali głównie włóczni yari oraz mieczy katana / tachi oraz arkebuzów lontowych Celem było przejęcie kontroli nad Japonią Po zdradzie Kobayakawa Hideaki Została złamana przewaga Mitsunariego W efekcie zwycięstwo odniosła armia  Wschodnia Tokugawy Leyasu co rozpoczęło 250-letni okres rządów jego rodu...  
    • Berenika97
      Fanatyzm

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @iwonaroma   Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)  @wierszyki   Bardzo dziękuję!   Dziękuję za ten komentarz. To, co piszesz o tresurze i braku relacji - to dokładnie ten mechanizm.  Działa on nie tylko w domu, ale  na różnych poziomach. Również dotyczy systemów, które robią to na większą skalę.  Pozdrawiam serdecznie!  @bazyl_prost   Akurat śląski porządek ma w sobie życie! A tu chodziło o taki porządek, któremu życie przeszkadza. Zupełnie inna bajka ;) A poza tym, nie zdarza mi się z niczego ani z nikogo kpić.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1     Bardzo dziękuję!     Dokładnie - i dziękuję za to rozwinięcie. To mechanizm, który działa na wszystkich poziomach- od mikro po makro. Korea Północna to może najbardziej dosłowny przykład tej metafory- "sprzątanie" społeczeństwa z elementów imperialistycznych, obozy reedukacyjne jako próba "wybielenia sumień", sterylna fasada ideologiczna, pod którą nie ma miejsca na oddech. Tam rzeczywiście widzimy to szorowanie rzeczywistości doprowadzone do absurdu. Ale masz rację - to zaczyna się od tego fanatyzmu na poziomie osobistym. Od niemożności zniesienia sprzeczności, od traktowania każdej wątpliwości jako zdrady. I dopiero potem, jak to się wdrapie do polityki, mamy totalitaryzm na pełną skalę.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • bazyl_prost
      Poezja

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Bożena De-Tre mi jeż przypomina żołnieża
    • Bożena De-Tre
      Poezja

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @bazyl_prost -:) o głupiutkie i fajniutkie…jakoś tak się przyplątały a kochane przecież są.
    • Tyrs
      Donikąd

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Po raz pierwszy przygniotła mnie śmierć. Żadnych wulgaryzmów – jak Larkin, żadnego buntu. Siedzę z nią, patrzę w oczy - ciemniejsze od moich. Sprawdzam, co, w jakiej religii widzą umarli – światło pulsara, krążownik strażnicy nieba, cienie. Śmierć ma swój zaczyn, nie bierze się znikąd – czarne księstwo wypowiedziało wojnę białemu królestwu, wytoczono działa, powieszono zdrajców. Miasta piją, wznosząc toast za życie, chłopi słodzą sobie nawzajem cukrowym przecierem, kopią bitcoiny do północy – nikt z nich nie słyszał o egzystencjalizmie, każdy ma swoje miejsce na Wall Street obok poletka Pana Boga – powołanie do stanu duchownego. Obojętność świata jest stałą diabła w kosmosie – ilość cieni łamana na finansowy mianownik. Bóg struchlał w rękach bezbożników; umarł – od nagłej a niespodziewanej śmierci wybaw nas, Coinie. Możemy rozłożyć kredki dla cieni Hiroszimy, cieniować szkice Charlie Hebdo, przeglądać ukraiński czy rosyjski kościec na zdjęciach braci, synów. Żadnych wulgaryzmów, żadnego buntu…. Wyliczanki dzieci w bardzo drogich ubrankach na jeszcze droższych rautach: ecie pecie,  gdzie jedziecie? Ele mele. Na wesele. Dokąd?  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...