Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Moje okolice.

maciej ryszka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

maciej ryszka

maciej ryszka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ujrzałem miasto,głęboką szorstkość jego lasu
i to niebo,
i to słońce, co rodzi się na gałęziach.
Wśród labiryntu pni widziałem obfitość ptaków,
które zajęte były ściganiem innych ptaków,
srebrne żyły pajęczyn drżały pod ogniem rosy.
wieże kościołów, jak prężyły się z dala
niczym żagle korsarzy,
rzekę, która stała się wodą na młyn
i most o kocim grzbiecie
głaskanym we śnie przez rękę
małego chłopca.
Tu obłożony żagwiami poranka,
pod osłoną murów osiadłych przez kruki,
postawiłem na miłość.
Dziś kochankowie bez drugiego brzegu
żyją żarliwie, różnie,
jednak wciąż razem.
Tyłem do gwiazd ich lot wydaje się wiecznym.
Już okręt wyruszył w morze uniesień,
a oni, spóźnieni nie wzejdą w pamięć
wraz z pierwszym oddechem słońca.
Tylko złotem kuszone mewy, szybują
niczym gospodarze wędrowni,
wraz z światłem przebijając śmierć i bezład.
Białe kwiaty tajemnic nieprzerwanych.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      niechciane wspomnienia

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - zgadzam się trzeba dbać o zieleń - za mało jej w wielkich miastach -                                                                                                                                      Pzdr.
    • Waldemar_Talar_Talar
      86#

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - ja boje się wojny - ona nic dobrego nie wróży - ciężki wiersz -                                                                                                                          Pzdr.
    • finch
      wielkoustroje

      Przez finch · Opublikowano

      nareszcie przyleciały wielkie pszczoły lato na mazurach a potem dolina kłodzka pod jesień rowery wodne rowery górskie rowery szosowców którym nogawka się nigdy nie wkręca   lulu śpi dwa dni w namiocie kupujemy wielkoustroje na wielkie ryby na długich wędkach wiszą nasze głodne głowy   lulu ma małe piersi drobne piegi sutków czasem tylko widać na wietrze  lulu nie potrafi gotować wszystko jest zimne jak ryba   pobudowałem dom dla lulu otynkowałem ściany wydrążyłem nowe otwory na okna postawiłem wielki piec żeby było bardzo ciepło nie mamy tylko desek na podłogę lulu w oknach powiesiła rybie ścierwa pająki robią kokon z motyla - motyl jest duży malutkich pająków jest siedem powiesiłem pająki za nóżki na białych nitkach       przyleciały wielkie pszczoły - stosuję dym       żeby się nie zadomowiły jak osy jak pająki       jak lulu która okiem pępka sięga       gdzie nie myślę
    • Magdalena
      Wielkie

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Dzieci mają wielkie głowy Do zmieszczenia świata Świat nie mieści moich dzieci Nie urodziły się z dzikiego seksu Ładnie się mówi że z miłości Tak poprawnie politycznie  Świat mieści owoce  Na tacy mamy podane Zawsze z pleśnią te owoce Na kolorowo wabi dobra strona
    • Łukasz Jurczyk
      Neony

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Świetny tekst o ludzkim zagubieniu w betonowej klatce.   Światło za oknem to bezsenność bez imienia. Kradnie resztki snu.   Pozdrawiam  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...