Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pogaduszki na zimne nóżki

Dyziek_ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dyziek_ka

Dyziek_ka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Śnieg i na nim koleiny
Maleńkie jak małe są narty
Energiczne ślizgi kolorowej baleriny
I nosek zmarznięty, czerwony, zadarty

W szale zabawy pogrążona cała
Nie czuła że marzną policzki
Mimo że zima w paluszki szczypała
I śnieg nasypał się do rękawiczki

Wracamy , mina smutna
Jeszcze mogę i z nosa nie leci
Z narciarstwem zaczekamy do jutra
Jutro tez będzie dużo dzieci

A w domu jak się przebierzesz
Gorąca herbatka
I prezent, termo zwierzę
Taki nowy patent dziadka

Do zmarzniętych nóżek
Pod kołderkę dziwny stworek
Miękki pingwin będzie ciepła stróżem
A w nim gorący termoforek
Śpij maleńka narciarko
Jutro też na narty warto

Dyziek_ka

Dyziek_ka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziadkowe wierszyki
Z emocji, jedynie te wzbudzają
Które tylko oczy zwilżają
I to zaledwie kąciki … (rubasznie...ha,,Ha)

Cieszę się, bo zgrzytam gdy długo Cię nie czytam.
Ela_Ale

Ela_Ale

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziadkowe wierszyki
Z emocji, jedynie te wzbudzają
Które tylko oczy zwilżają
I to zaledwie kąciki … (rubasznie...ha,,Ha)

Cieszę się, bo zgrzytam gdy długo Cię nie czytam.

Postanowileś dłużej mnie powzruszać!? Już się stało, dzięki za dobre słowo, Dobrodzieju! Abyś nie niszczył zębów - coś zaraz "wrzucę" z uściskami. E.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      AKACJE to jeszcze nie wakacje

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      (Życzcie mi spokoju ducha)

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • Berenika97
      Filozofia istnień.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • APM
      Marzenie

      Przez APM · Opublikowano

      Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 90. Starzy młodzieńcy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...