Zgłoś

@szyba płacz Dziękuje bardzo! 

chciałbym  powiedzieć... myśli nieśmiało  wspinają się  na palcach  mogłyby  sięgnąć zenitu  gdyby ...   spoglądają  na wiosnę  czy na pewno  już czas    słowa  chciałyby poznać  zmierzch świt   dotyk rąk uśmiechy wiele mówią  zbyt wiele    bliskość ma  wielkie oczy   4.2026 andrew     

@Alicja_Wysocka... Ala... jak dobrze Ci w białej 'sukieneczce'.  Treść z życia... 'ona'  boli, bo cóż po kimś obok, skoro... sińce na ciele... granatowe jak, owego "gościa" fochy. Jak dobrze, już wie... że schronić się przy tym kimś - nie można. Niech wiosna opromieni chwile..:)

Peel pięknie opisuje swoją rozpacz, jeśli w ogóle można postawić jedno słowo przy drugim - piękno przy rozpaczy, to jak piękny cmentarz. Gryzą się te słowa ze sobą, śmiertelnie. To wiersz, w którym rozpacz została rozebrana z emocji i zostawiona w czystej formie – jak mechanizm działający bez powodu. Piękno nie łagodzi tutaj bólu, tylko go konserwuje, jak zadbany cmentarz, na którym wszystko jest na swoim miejscu – oprócz życia.   Trzymaj się, Jacku. Choćby pióra - ono czasem jeszcze pamięta, jak się nie tonie.

Ona     jest kobieta  to już jej czas... wody...  tylko spokojnie to dobre miejsce  proszę oddychać proszę głęboko oddychać rytmicznie i...  teraz przeć.. oddechy pani nie współpracuje.!  tu trzeba przeć  ale z życiem... mówiłem przeć.!   ona jest   głuchoniema      kwiecień, 2026