Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

płaczą wilki, płaczą owce, płaczą też zające
płaczą wszyscy bez wyjątku bo się świat na głowę wali
runie piękno, runie miłość, runie też harmonia
strach ogarnia wszelkie lądy, wody też spokojnie nie śpią
módlmy się! błagajmy! ...błagajmy wszyscy...
litości miłościwy Boże, litości!
Bóg jest jeden, wszechmogący, stworzył wszystkie te krainy
teraz jednak chyba zamroczony jaki.. może z nudów
zniszczy wszystko co stworzone jednym głupim słowem
zesłał nam kogoś nowego, bo się nam za dobrze żyło
kto to taki?
człowiekiem się zwie...

Opublikowano

zbyt moralizatorski jest ton tego wiersza
wiem, że człowiek potrafi niszczyć wszystko na swej drodze

ale nie WSZYSCY ludzie tacy są
jest wielu, którzt chcą i robią wiele dobrego

- treściowo utwór zupełnie do niczego niestety
- moja rada - proszę pisać na mniej ogólne tematy
- nie komplikować prostoty

technicznie - przegadane
za dużo słów, powtórzeń

jeśli się nie obrazisz, to przedstawię swoją wersję:

płaczą
wszystkie stworzenia

świat na głowę spada
wali się

runie piękno
miłość
harmonia

w strachu lądy
wody już spokojnie nie śpią

Bóg Stworzyciel
niszczyć chce
za dobrze nam

zesłał człowieka
***

czasami w ten sposób najłatwiej mi pokazać co można poprawić
oczywiście nie musisz brać pod uwagę moich słów
bo to jest tylko moje zdanie - a ja lubię krókie formy

są tacy, którym pewnie podobałoby się owo przegadanie ;)

życzę wytrwałości
i cierpliwości do własnych wierszy

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...