poudawaj

[nienoma]

nie mów mi, że to koniec. dopiero się obudziłam
i chcę widzieć promienie słońca,
i uśmiech na twojej twarzy.
ten błysk w oczach,
kiedy patrzysz na mnie.
poczuć ciepło bijące od leżącego obok ciała.
kochanego, jedynego, mojego.
nie uciekaj więc
jeszcze i pozwól mi cieszyć się tą chwilą.
za godzinę będę już znowu walczyć
z dzikim losem i jego niesprawiedliwymi wypadkami.
cii!!!! oddychaj tylko ze mną. i poudawaj
przez chwilę, że jestem z tobą szczęśliwa.

[Anna_Para]

Ojej, wzruszające bardzo. Pointa - zaskakująca. Wiesz, co to paradoks.

Dość wprawne pióro, dobry wiersz, poczyściłabym, nie gniewaj się, wiem, że tu nie wolno!

nie mów, że to koniec. dopiero się obudziłam
i chcę widzieć promienie słońca,
i uśmiech na twojej twarzy.
i blask w oczach,
i kiedy patrzysz na mnie,
poczuć ciepło bijące od ciała.
kochanego, jedynego, mojego.
nie uciekaj
jeszcze
i pozwól cieszyć się tą chwilą.

za godzinę będę znowu walczyć
z dzikim losem, jego niesprawiedliwymi wypadkami.
cii... oddychaj tylko ze mną. poudawaj
przez chwilę,
że jestem z tobą szczęśliwa.

Spójrz; Z powtórzeń "i" robi się walor "zasapanej", spontanicznej rozmowy, rozdzielenie strofy służy zmianie czasu w przestrzeni lirycznej. Ale to tylko propozycja.

Cieplutko, Para:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeżeli to "pióro jest wprawne" a wiersz dobry, to jak wygląda pióro niewprawne i zły wiersz ?! :)

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

widzieć promienie słońca
błysk w oczach (!)
ciepło bijące od ciała
kochanego jedynego mojego
cieszyć się chwilą
dzikim losem
poudawać szczęście
sagi Zmierzchu ciąg dalszy. wsadzić w kopertę, wysłać do adresata, pokazać kiedyś dzieciom, nie pisać nigdy więcej takich wierszy.

[nienoma]

dobre, niedobre, ważne ze skomentowane ;)

[nienoma]

"wsadzić w kopertę, wysłać do adresata, pokazać kiedyś dzieciom, nie pisać nigdy więcej takich wierszy."

a ten komentarz chyba już gdzieś czytałam nie pod moimi słowami ;P