Zaduszki

[Gość]

Któregoś dnia zapukała
jakaś niewiasta nieśmiała;

otwórz mi dziś domu bramy,
przecież od dawna się znamy!
Nie poznajesz? To ja, pierwsza,
za śladem przybiegłam wiersza...
Błądziłam po całym świecie
jesienią, zimą i w lecie,
nie znalazłam sobie miejsca
w komorze innego serca.

Ty, która byłaś mi droga?
Dlaczego teraz nieboga
stajesz w serca mego bramie?
Lecz popatrz się dzisiaj na nie
już jako duszyczka bratnia;
mieszka w niej miłość ostatnia!
Zamknięte są domu bramy,
niestety, dziś się nie znamy.

Zamarła i poszła sobie
na cmentarz zamieszkać w grobie.

Niech pokój będzie dziś tobie!

[Ela_Ale]

Ostatnia miłość zamieszkała w sercu, bywa, że odstrasza nawet tę nieodwracalną Damę w Czerni. Tak sobie pomyślałam o tym wierszu, ale, że nie ufam mojemu IQ, więc proszę, Eugi, o wybaczenie tej niedoskonałej interpretacji. Ale - wszystko wolno; nawet niedomyślnej czytelniczce, nieprawdaż? Uściski. Elka.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę nie robić sobie kpinek z Eli, Ona wszystko wie ...lepiej niż Eugi, któru oddaje usciski wzajemnosci.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę nie robić sobie kpinek z Eli, Ona wszystko wie ...lepiej niż Eugi, któru oddaje usciski wzajemnosci.

Proszę nie robić sobie kpinek z Eli - i tego zdania się trzymajmy...Uścisk. E.