czekam

[jacek skraba]

wstrzymuję oddech aby cię nie spłoszyć
a ty mimo wszystko odchodzisz
tam gdzie tylko szczekanie psa
i taniec światła pośród nocy
spłoszony bezdechem

cierpliwe cierpienie czekania
na drodze powrotnej od ciebie
alternatywa krańcowości
pod brzozą rozdzierającą szaty
przenika w pieśń płomienia
na białej chuście rosy

gdzieś tam rozebrany
do ostatniego liścia czekam
aż nadejdzie deszcz
i wyrzeźbi twoją postać

[Marek_Stasiuk]

Coś się próbuje z tego wiersza wyrwać i przemówić, ale zbyt splątany język utworu więcej zakrywa niż objaśnia.

Pozdrawiam

[Anna_Para]

Jacku, powiem Ci, że jest to ładne. Pozdrawiam cieplutko, Para:)