Ararat

[Henryk_Jakowiec]

Ara rat nie płaci,
ar ar, a to pole?!
Ararat to góra
areał ar w dole.

Różne ma znaczenie
słowo gdy literka
goni jedna drugą
lub pogrywa w berka.

[Magda_Tara]

;)))))))
mistrzostwo w grach słowno sylabicznych ;D
buziak, Heniu!

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Weźmy przykład – taka ara,
też jak może tak się stara
przypodobać swojej pani
więc trzy po trzy coś tam chrzani

byleby ją podziwiano,
przed obcymi wychwalano,
że choć zwykła latawica
ale jaka uczennica,

jak to wszystko w lot pojmuje,
ara na to – ja małpuję
i powtarzam jak najęta
- głowa, plecy, dupa, pięta

Znam też inny repertuar
bo to jest zwyczajem u ar,
by się uczyć różnych słówek
przykład – pióro i ołówek

bo ołówkiem koło pióra
gdzie u ary pewna dziura
erotoman coś majstrował
i ołówkiem narysował

coś w rodzaju tatuażu
więc ta ara dla kurażu
uraczyła się arakiem
pijąc arak z tym chłopakiem.


Madziu pozdrawiam Cię bardzo serdecznie :)))))))))))
HJ

[Janusz_Ork]

Henryku, podpisuję sie pod komentarz Magdy Tary. (Magdo pozwolisz, prawda?) Z przyjemnością czytam Twoje utwory, które zawsze czymś zaskakują. Pozdrawiam. J.

[Magda_Tara]

och! jak napiłabym się
araku w towarzystwie
dwóch chłopaków
twoim Heniu no i Orka
arak w Orka cieniu
Tara w oka mgnieniu
wierszyk napisała

podziękować tylko chciała
:))))))))

Heniu i Januszu - pozdrawiam!
:))

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kto pyta nie błądzi,
kto szuka znajduje
a ja dla odmiany
końcówki rymuję

wyrazom lub słowom
co w szereg stawiane
pozwolą odgadnąć
co tutaj jest grane

bo chociaż z muzyką
nie bardzo po drodze
to bywa, że nieraz
fantazji mej wodze

popuszczam i grywam
na nerwach mej żonie
choć wiem, że fałszuję
a to nie jest w tonie

tym dobrym, dlatego
cichutko jak trusia
zaszywam się w kącik
by moja żonusia

orężem co w ręku
wciąż dzierży (więc szmatą)
nie wlała mi. Za co?
Tak, tak, właśnie za to,

że bolą ją uszy,
że hałas jest w domu,
że grywam na nerwach
nie mając dyplomu.


Pozdrawiam serdecznie
HJ

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatem złammy dziś bariery
odrzuciwszy precz maniery
i pod płotem, tuż przy krzaku
mając pociąg do araku

pomaleńku, nie od razu
bez przymusu i nakazu
pijmy z gwinta i ze smakiem
- czyli raczmy się arakiem

a rak, który nieopodal
(bo tam obok w stawie woda)
z głębi serca, z głębi duszy
zaklnie, gały wybałuszy

i okrakiem pewnie stanie,
cicho westchnie – a to dranie,
żłopią arak wprost z butelki
a mi kurwa, ni kropelki.



Pozdrawiam serdecznie
:)))))))

[Janusz_Ork]

Heniu, dziękuję za wierszowaną odpowiedź. Przeczytałem oczywiście Twój rymowany komentarz napisany Magdzie. Heniu, u Ciebie jest wesoło, wierszowo, wspaniale. Pozdrowienia / powodzenia. J.

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nadal nie wiem czy przyjmujesz
moje zaproszenie
by z araczkiem, gdzieś pod krzaczkiem
gdzie padają cienie

usiąść w trójkę mając z boku
Magdę (patrz: dziewczynę)
i we trójkę doić do dna
choćby butelczynę.

Wszak jesteśmy już dorośli
(duzi a nie mali)
i ta jedna butelczyna
z nóg nas nie powali

wobec tego postanawiam
i dotrzymam słowa,
że nim pierwszą opróżnimy
pojawi się nowa.

O następnej pomyślimy
kiedy pękną obie
bo fundusze i na trzecią
z kieszeni wyskrobię

o tych dalszych nie wspominam
bo gdy człek wypity
to wiadomo, że stopniowo
rosną apetyty.



Pozdrawiam serdecznie
:)))))))))