Powozem z bukietem pachnącym wiatrem

[Waldemar Talar]

Ciekawska z rana dzwoni do koleżanki
powiedz mi droga bo nie wytrzymam ...
jak udała się randka , jaką furą podjechał
jakim kolorem róż cię przywitał i do której
z wytwornych zaprosił restauracji - no i wiesz...
wybacz ze pytam - czy był słodszy od miodu
podczas nocnej gry

Ta wysłuchawszy wszystkiego spojrzała
uśmiechnięta na partnera którego czule
pocałowała po czym kładąc na jego ustach
dłoń zaczęła opowiadać

Wyobraź sobie moja miła że było cudownie
cudowniej niż myślisz ponieważ przyjechał
po mnie powozem zaprzęgniętym w ogniste
rumaki i podarował bukiet tęczowych kwiatów
które pachniały wiatrem a potem zaprosił na
przejażdżkę po okolicznych lasach podczas
której pięknie mówił o miłości

I dopiero nad ranem odwiózł mnie do domu
a na pożegnanie życzył romantycznych snów
uwierz mi to była - jednak ciekawska jej
przerwała mówiąc - bredzisz czy śnisz moja
droga i wyłączyła telefon dzięki czemu już
nie usłyszała jak oboje zaczęli głośno się
z niej śmiać