Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ty i ja.
Tylko razem możemy
Odkryć prawdę świata.
Blask umierajacych gwiazd
Zabijajacych niewinnych,
Bolesne krople krwi
Spadające z burzowej chmury.
Potrzebujemy odpowiedzi
Lecz nie dostajemy jej.
Śmierć przychodzi gwałtownie.
Tylko razem możemy pokonać strach.
Pokonać strach przed życiem.

Opublikowano

to nawet nie jest tragiczne co zawarłeś powyżej / patetyczne wytarte tak mocno że chyba bardziej wytrzeć się nie da / takiej poezji nie było nawet przed wiekami / więcej czytaj jeśli w ogóle lubisz czytać bo z tekstu nie wynika że lubisz z tekstu wynika raczej że musiałeś pokazać że umiesz nabazgrać kilka wersów o czymś tam / jeśli liczysz na pochwałę nie dostaniesz jej a jeśli liczysz na konstruktywną uwagę ode mnie też jej nie dostaniesz raczej radzę zająć się czymś innym jeśli masz pozorować chociażby próby spisania refleksji myśli która w odczuciach czytelnika będzie niosła głębszy przekaz niżeli wykaz tego że beznadzieja w słowie istnieje wymuszone słowa pokraczny grymas że akurat to słowo do tej frazy będzie pasować i maglowanie beznadziejnego tekstu byleby był / pisanie musisz czuć czuć że wypływa z Ciebie a nie niuchać godzinami nad tym czy będzie dobrze czy nie / a jeśli nie czujesz to lepiej odstaw na później /

t

Opublikowano

Witam
Po pierwsze wkradły się dwie literówki (umierających, Zabijających)
Po drugie uważam, że można by nad tym wierszem jeszcze trochę popracować
(np. trochę go okroić).
Jednak pisz, bo warto!
Z resztą myśl jakaś jest. :)
Poza tym ten dział forum nazywa się:
Forum dla początkujących poetów

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   Bulimia i anoreksja jako etapy twórcze to obraz oryginalny i bolesny - najpierw nadmiar, pochłanianie, przesyt - potem cisza, skrót zamiast wypowiedzi. „Korytarz domysłów" jako przestrzeń między tym, co napisane, a tym, czego już nie ma odwagi napisać. Przeskok do miłości w nienawiść - to ten sam mechanizm. Ta sama przemiana przez nadmiar w pustkę.  Nie wiem jak podsumować, bo zrobiło mi się jakoś smutno, chociaż sam  tekst jest bardzo refleksyjny i ładny.     
    • @hollow manKohelet - bywa natchnieniem, rozdział 3, podobnie jak Przypowieści, z których biorą się kolejne złote myśli i wiersze,  pozdrawiam :) 
    • Pewien rodzaj pewnego rodzaju nadmiaru danych być może wywołał coś w deseń implozji danych, która w pewien sposób – naprawdę można odnieść takie wrażenie – nieco zachwiała decyzyjnością i chyba najbardziej mocarstw światowych, które tych danych mają najwięcej.     Warszawa – Stegny, 14.05.2026r.   Inspiracja - Twórca Andrzej (Cafe Atlantis).   
    • @Poet Ka   Stajesz po stronie tego, co „pod spodem” - ukryte, nienachalne, ale żywe - przeciwstawiając to temu, co oficjalne, pomnikowe i zastygłe. Pochwalasz indywidualizm („swoim krokiem”) zamiast wpisywania się w narzucone schematy („formatowanie wieczności”). Odrzucenia skamandryckiej, dopracowanej formy i poetyckości w tradycyjnym sensie. To wezwanie do czytania przez pryzmat Marka Hłaski - patrona buntowników, bólu i „brudnej” prawdy o życiu. Podoba mi się ten "manifest" :))) 
    • @APM   Najbardziej podoba mi się napięcie między „stoi w miejscu" a „mija" - to jest esencja każdego pobytu nad morzem. I te mewy przyklejone do horyzontu- nieruchome w locie, jak czas, który tu opisujesz. Świetne! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...