Wrota cienia

[Joanna_Janina]

świetlisty obłoku
cieniu chwil odległych
dusza twa wzlatuje
ponad błękit myśli

tak bardzo bym chciała
odkryć tajemnicę
która klucz stanowi
do bramy ze spiżu
wielkiej jako skała
w pejzażu tatrzańskim
skrytej w miejscu pełnym
mroku samotności
nieprzeniknionego

wzrok drogi nie wskaże
tu już prędzej ślepiec
ciężkie drzwi otworzy
jeśli klucz odnajdzie
za zagadką skryty
niż ktoś pełen światła
tuż pod powiekami
bowiem oko jego
w mroku się zagubi

by uchylić chociaż
bramy tej podwoje
trzeba patrzeć sercem
nie okiem sokoła

[Mateusz]

Joanna Janina:Przepraszam, ale nie mogłem Tobie odpisać
ponieważ musiałem nagle wyjść z domu w pilnej sprawie.
I dopiero teraz wróciłem, po dość długiej nieobecności
A względnie Twojego wiersza, to bardzo ładnie go napisałaś,
Podobają mi się szczególnie metafory.
A czytając je domyśliłem o czym, ten wiersz mówi.
Każdy z nas chciałby sięgną i wejść na ten szczyt
i zobaczyć, to co jest nam skryte dla oka.
A ten klucz zapewne sugeruje-"klucz Piotrowy"
który może jedynie otworzyć bramy tego niebo.
A te wersy mi mówią tak:
Nie patrz okiem, lecz sercem, bo serce to uczucie, a oczy iluzja.

"trzeba patrzeć sercem
nie okiem sokoła"

Pozdr. b;

J.S

[Joanna_Janina]

Dziękuję za tak wspaniały komentarz. Miło mi, że wiersz ci się spodobał. A przepraszać to nie masz za co. To tylko ja powinnam dziękować za to, że ktokolwiek przeczytał mój tekst. Przedstawiłeś ładną interpretację.
Pozdrawiam :)

Janina