Kolejna bajka dla niegrzecznych... (kk, żart, pełen tytuł poniżej)

[Wuren]

Bajka dla niegrzecznych dorosłych o elfce zielonookiej, wanilli, męskich plecach
i konsekwencjach nieuświadomienia
wierszem spisana

Dziś na dobranoc bajkę Wam powiem
o tym, jak miłość może zadziwić.
Żeby już zacząć, to w jednym słowie
wprowadzam wątek. Wszyscy prawdziwi

bohaterowie tej opowieści.
Grześ, co przez wieś z workiem się snuje
zbójcy (a było ich ze czterdzieści)
elfka, co złością na wszystkich pluje

jest też potentat, co na wanilii
zrobił fortunę. A o to poszło
że się nasz Grzesio (tak, moi mili)
zakochał w elfce. Do tego doszło

że w oświadczyny chciał do niej pobiec.
Niestety, jak to w złych bajkach bywa
szukał porady w złych kręgach. "Zrobię
jak mi mówili." Tu się prawdziwa

tragedia zacznie, bowiem on spytał
tych rozbójników, jak ma się zabrać
do serca elfki. A że kobita
tajemną zawsze, to dał sie nabrać

na ich sugestie, że dobrze było
by gdyby swoje amory zaczął
w miejscu ustronnem, gdzie będzie miło,
gdzie strumyk szemrze, gdzie nikt nie patrzy.

Wysłał więc list do zieloookiej
elficy z treścią: "Ja pod jaworem
czekam na Ciebie, a tu pod bokiem
mam koszyk z plackiem" I tak, humorem

dała się kupić nieszczęsna elfka.
Już bieży szybko, nie patrzy na nic
a tam, za borem leży butelka,
Grześ jakiś sztywny, jakby na bani.

Wokół jaworu tymczasem zbójcy
skryci w listowiu mają zabawę
Elfka podbiegła. "Do świętej trójcy..
on chyba umarł! Zaraz na trawę

go tu położę i oddychanie
sztuczne mu zrobię!" To uczyniła
a że wanilią pachnie ubranie
Grzesia, to czynność tym bardziej miła...

Grzesio udaje, że jest nieżywy
Zbójcy już z trudem wstrzymują rechot
Nagle się szarpnął miłości zrywem
i użył siły na elfce. Grzechu

chciał bardzo z elfką już posmakować.
Zerwał ubranie z niej. Sam też goły
rzucił się na nią. Nie ma się schować
jak, biedna elfka. Grzesiu wesoły

mówi - "udała mi się ta sztuczka!"
Elfka już troszkę lepszy ma humor;
zapach wanilii na plecach stłuczkę
jej wynagrodził. Zaczął się rumor

kiedy zaczęli się na murawie
tarzać oboje, w żartach okładać
pięściami siebie. Szybko na trawie
Legli zmęczeni. Cóż, trudna rada

zbójcy musieli obejść się smakiem
bo im nie wyszło skłócić tych dwoje.
Bajki nie koniec - afrodyzjakiem
była wanilia, wkrótce oboje

tak bardzo chcieli, że mimo tego,
iż ślub nie złączył ich jeszcze trwale
zrobili to. Grześ: "Mam zielonego!"
wykrzyknął, bowiem o elfach wcale

nie wiedział nic on, a wszyscy wiedzą
że elfia krew jak oczy zielona.
Stracha się najadł przez swą niewiedzę
dziewicą bowiem wciąż byłą ona.

Morał tu płynie jak wartka rzeka:
Jeśli się nie chcesz przestraszyć rano
do ślubu wcale nie musisz czekać,
gumek używaj! Teraz Dobranoc!

[Dorma]

Wanilia, meskie plecy i zielone oczy:)

heheheheh..Dziekiiiiii