Kaliope_X. Opublikowano 15 Sierpnia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 15 Sierpnia 2010 Czy jestem? nie wiem – gdy we łzach oddycham cicho. Tobą sycę się, wspomnieniem modlitw wspólnie wyszeptanych. Serce krzyczy: nie! westchnieniem duszy dwóch nie-pojednanych. Ty moim brzemieniem. Ja przemijam, echem ulatuję, brzaskiem dnia rozpływam się, drganiem struny skrzypiec ukochanych gasnę, lśniącą kroplą nagiej łzy w ubogim ciele tonę. Ja Twoim zapomnieniem. Żal mi, żal… ***** Za pięć dwunasta… patrzysz na mnie ciepło jednak? Już za późno. Spaliłam się nadzieją jutra. Zgaś świecę, zdmuchnij pył ze stołu, nadal żyj (mój strach odszedł wraz ze mną).
Mateusz Opublikowano 16 Sierpnia 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Sierpnia 2010 Kaliope X:bardzo ładnie napisany wiersz. Czy niesie ze sobą smutną tesknotę, za tym, co się utraciło.itd. itp. to nie znaczy, że jest on gorszy. A Jaki dla mnie, jest... Powiem to w sloganie-"Galancie!" Nie wiem dlaczego? Omijają Ciebie inni. Czy przez to, że jesteś tu nowa? Czy są ku temu inne powody? Chyba domyślam się, jakie? Pozdr. b; J.S
Kaliope_X. Opublikowano 16 Sierpnia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Sierpnia 2010 Super-Tango... To budujące - czuć, że ktoś JEST! Wystarczy mi ta świadomość. Dzięki :) Wiersz... ludzie są ułomni. Ja jestem malutka. Wspomnienia tego, co minęło i myśli - co mogło być, a się nie wydarzyło. I dlaczego? Takie niby proste odpowiedzi, a nie dają spokoju... więc - czy jestem? Noc zapada. Świeczka jeszcze tli się.. Pozostaje pisanie. Pozdrawiam ciepło, In-humility, K.W.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się