Kocham się w tobie

[Birczin]

"Kocham się w tobie"

Tęsknię za słowem twoim
Słowem do ciebie lgnę
I żarem swoim
Wylewam powierzchnie pustych powinności
Palę wszystkie moje żale
Pod lekkością bytu
Nogi gnę
To tu
W tych oczach pełnych miłości
Gdy twoje spojrzenie jest ciężarem
Spędzam sny z powiek
Naumyślnie sobie

Kocham się w tobie

W tobie się kocham
W zaufania lochach
W twoich rzęs kokonach
W siniakach na kolanach
W podświadomości dyptyku
W opuszków palców dotyku
W brwiach z zielonymi oczami
W głowie z luźnymi warkoczami
W piegach na nosie
W miodowym głosie
W plamce na prawym oku
W niezdecydowanym kroku
W parabolach ramion
I w braku znamion
I w tej bliźnie po dobermanie
W czekaniu na ciebie w bramie
W rozmowach gubiących słowa
W uśmiechu lepkim od śmiechu
W twoim uporze do mojego może
W mgławicy marzeń na granicy zdarzeń
W spacerach od których czas zamiera
W mgnieniach smutnych i radosnych
W myślach czystych i sprośnych
W zamgleniach powiek
W czymkolwiek w tobie

I całą tobą wykleja się moja nadzieja
A wewnątrz czaszki mam rozum nieważki
Zastygam tą spoiną jedyną
W pęknięciach twojego serca

[Na indeksie]

Czytałam " Historię poznania Marii "... więc co byś nie napisał,(bez przymusu) wszystko kupuję w ciemno ;)
Nie wiem o jaki "dyptyk" chodzi w wierszu - z pewnością o " ołtarz - książkę ".Daleko więc nie odbiegnę daleko pisząc, że parę dni temu wlepiałam oczy w "dyptyk Wiltona" w National Gallery w Londynie - przepiękna rzecz.Pozdrawiam.

[Birczin]

Może nie poszczycę się w tym momencie refleksem, ale chyba lepiej późno niż wcale. Miło z Twojej strony, ale uważaj na kota w worku, może okazać się czarny ;) Dyptyk jest trochę takim sacrum-profanum, sugeruje nadanie boskości istocie ludzkiej, poza tym, że można z niej czytać, jak z książki. Szczerze zazdroszczę podróży, pozdrawiam!