Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Lustrzana dygresja

Sen o Sławie
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sen o Sławie

Sen o Sławie

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Tam w lustrze to ja. Ja?! O kurde!
No tak to chyba ja, bo jakaś znajoma to twarz,
ale czy moja? Czy to ja?! no masz takie widmo! nie to nie mogę być ja,
Ja jestem istotą śliczną! ja mam urodę dziedziczną!
I kogo ja łgam? Przeciesz w lustrze widok ten sam.
Po drugiej stronie stoi tam przystojny prowodyr z brakiem urody i temperamentem skorpiona.
To nie może być ona prawda? Ta druga strona to odbicie diabła, a ja jestem istota ładna?
I kogo ja pytam? Przeciesz ja żuli ładniejszych spiących na ławkach spotykam. Nie to jest lustrzany falsyfikat, w sumie to ja jestem podobny do Rubika.
Czyli elita piękna, naprawdę nie wiem czemu mnie jeszcze nie noszą na rękach?
I ten odwieczny dylemat: lustro, ja, łazienka... piękna istota czy bestia?
Oto moja dygresja.

Dla Jaj

Dla Jaj

Opublikowano
Opublikowano

Przeczytałem obydwa utworki i muszę przyznać, że Twój "Sen..." nie jest pozbawiony podstaw. Jak na debiut na tym forum ... dobre. Gratuluję i pozdrawiam serdecznie. Waldek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Saunowanie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Erotyzm  zamknięty w paru zdaniach. A to, co fizycznie odsłonięte, staje się niewidzialne dla świata. :)) Pociągająca jest taka wizja sekretu. Podoba mi się to sformułowanie - "możebna tajemnica" :)  Nigdy nie byłam w saunie i pewnie nie będę - nie lubię takich miejsc. :)
    • Berenika97
      jedno pytanie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   To bardzo trafne porównanie. Mam wrażenie, że w życiu najczęściej gramy ze słuchu - improwizujemy, uczymy się na bieżąco. Ale masz rację, że znajomość „nut" - czyli jakichś stałych punktów odniesienia - daje poczucie bezpieczeństwa, kiedy emocje zaczynają fałszować.
    • Alicja_Wysocka
      jedno pytanie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97  Dziękuję Ci za tak uważne czytanie.  Pomyślałam przy Twoich słowach o czymś jeszcze… można grać ze słuchu, można recytować z pamięci — ale ile takich utworów uniesiemy w sobie? A kiedy zna się nuty i litery - świat robi się szerszy, bo można sięgać dalej. Może w życiu jest podobnie - dobrze czasem trzymać się zapisu, żeby nie zgubić melodii między nami… Serdeczności :)
    • Berenika97
      Cukierek z literek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Wal   Masz rację co do klamry - nie połączyłam tego zdania z otwarciem. Dziękuję, że to doprecyzowałeś, bo bez tej wskazówki faktycznie umknęłoby mi to przy samej lekturze. I szczerze mówiąc, to potwierdza moją wcześniejszą uwagę o długości - klamra kompozycyjna działa najsilniej, gdy czytelnik pamięta początek w momencie dotarcia do końca. Przy tak rozbudowanym tekście to echo łatwo umyka, nawet jeśli zamysł jest świadomy i konsekwentny. Ale skoro skierowany do jednej osoby ... to na nic moje opinia.   Co do "chodzenia" śmierci - dla mnie to była raczej metafora niż deklaracja dosłowna. Ale doceniam wyczucie języka, bo widać, że każde słowo ma u Ciebie znaczenie. Pozdrawiam.   
    • chytrylis
      ...zaproszenie...

      Przez chytrylis · Opublikowano

      ...zaproszenie...   ..ty usłysz mój szept pomiędzy wersami  podejdź bliżej  nie gryzę  zostańmy we dwójkę z tymi myślami    słyszysz  widzisz    nie musisz mówić wprost jeśli nie chcesz  szeptem opowiedz  rozumiem  Potrafię dostrzec jak i mówić gestem..   chytrylis - 2026r.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...