Jechała pani z panem

[Leokadia_Koryncka]

Bywa nader często, że zgodne i dobre małżeństwa, które w zasadzie się nie kłócą, w samochodzie dostają małpiego rozumu, głównie pod wpływem rozbudzonych ambicji lub lęków. Mężowie zwykle samozwańczo przyznają sobie tytuł "kierowcy doskonałego" i prawo do instruowania i pouczania małżonki za kierownicą, co budzi gwałtowną furię tejże. Z kolei żony dzielą się na dwie kategorie: pierwsza to żony aktywnie wspomagające mężów w prowadzeniu samochodu za pomocą nieoczekiwanych wykrzykników typu: "Uważaj! Hamuj! Wolniej!" Druga kategoria to żony lękliwe, nieznające się kompletnie na rzeczy, nieodróżniające strony lewej od prawej, które oddają swoje życie w ręce męża. Przy drodze w nieznane najczęściej przypada im rola pilota z mapą na kolanach, a ponieważ mają raczej słabą umiejętność czytania mapy, to nieraz zostają odsądzone od czci i wiary.

Właściwie zupełnie nie wiadomo, skąd się bierze ta męska pewność, że samochód stworzony został dla mężczyzny. Na nic zdają się wszelkie racjonalne argumenty i statystyki, które pokazują, że kobiety popełniają mniej wypadków, nie szarżują, prowadzą spokojnie i pewnie. No, może jakieś kobiety rzeczywiście, zwłaszcza te obce, ale z żoną to zupełnie inna sprawa. Kiedy ona prowadzi, a on siedzi obok trzeźwy i całkowicie świadomy, to trudno mu zachować spokój i nie komentować każdego jej ruchu. Zastanawiam się, z czego to wynika. Czy jest to zazdrość o umiejętności, czy lęk o życie, czy też troska o samochód? A może jest to po prostu atawistyczna obrona męskiego terytorium na zasadzie - wprawdzie ty trzymasz kierownicę, ale i tak ja prowadzę.

Znacie? No to posłuchajcie.

Andrzej zrobił prawo jazdy kilkanaście lat temu, jego żona Agnieszka dopiero niedawno. Kiedy chodziła na kurs, wspierał ją, przepytywał z teorii i cierpliwie uczył robienia "koperty". Teraz żona radzi sobie doskonale, ale najbardziej wtedy, kiedy jest w samochodzie sama.
- Agnieszko, zwolnij, czerwone.
- Przecież widzę.
- Widzisz, ale nie zwalniasz. Po co hamujesz tak gwałtownie?! Niepotrzebnie zużywasz nakładki.
- Nie wymądrzaj się.
- Ruszaj, masz zielone.
- Widzę.
- Uważaj, skręcamy w prawo, zmień na "dwójkę".
- Wiem, co mam robić i wiem, gdzie mieszka babcia. Siedź spokojnie, dowiozę cię.
- "Trójka"! Zarzynasz samochód.
- Zaraz ciebie zarżnę, jak się nie zamkniesz!
- Ale ty jesteś nerwowa. Uważaj, on ma pierwszeństwo z prawej.
- Cholera, powiesz jeszcze słowo i nie ręczę za siebie!
- Dobrze, nic nie mówię, ale zwolnij, uważaj na te dziury!
- Dosyć tego! - Agnieszka gwałtownie zjeżdża na prawą stronę i zatrzymuje samochód.
- Wysiadaj, w tej chwili! Idź na piechotę, dobrze ci to zrobi.
- Czyś ty zwariowała? Jedź dalej, no, nie wygłupiaj się.
- Ani mi się śni. Jadę sama, bez ciebie. Wysiadaj, słyszysz!
Andrzej wysiada i z wściekłością trzaska drzwiami.
- Z babami to tak zawsze. Nic im nie można powiedzieć - mruczy do siebie i dostojnie idzie w stronę postoju taksówek.

Ależ to typowe! Tylko co właściwie miała udowodnić ta wymiana zdań? Siedziałby sobie facet spokojnie, myślałby o niebieskich migdałach, albo zająłby się radiem. Ale nie! To nie wykonalne! Męska ambicja nie pozwoliła mu trzymać języka za zębami. Musiał udowodnić, że wie lepiej, że widzi więcej, że przewiduje trafniej. Szkoda, że zapomniał o żelaznej zasadzie, że nie należy denerwować kierowcy w czasie jazdy, bo to grozi... rozwodem.

Kobiety pasażerki wcale nie są lepsze i też nie pamiętają o tej zasadzie. Na dodatek, udzielając wskazówek, nader często kierują się intuicją, nie zaś wiedzą popartą doświadczeniem.

Radek prowadzi samochód "od zawsze", Joanna nie ma nawet prawa jazdy, ale i tak wie lepiej.
- Radku, zwolnij, jedziesz za szybko.
- 70 na godzinę, to nie jest szybko. Jest normalnie.
- Ale ja wolę, żebyś zwolnił. Znowu mówili w radiu o jakimś strasznym wypadku.
- Joasiu, nie opowiadaj mi tu o wypadkach. Zawsze to samo: wolniej i wolniej. Zbyt wolna jazda też jest niebezpieczna, tak samo jak szybka.
- Hamuj! - Joanna nagle wydaje z siebie dramatyczny okrzyk.
- Co się stało?! - Radek mimo woli gwałtownie wciska pedał hamulca.
- Myślałam, że ten człowiek zaraz wejdzie na jezdnię!
W tym momencie rozlega się głośne bum. Samochód jadący za nimi ląduje na ich zderzaku.
- Ja cię kiedyś uduszę i każdy sąd mnie uniewinni. - Radek nie swoim głosem syczy przez zęby.

W zasadzie wszelki komentarz jest zbędny. Dobrze, że tym razem aktywność doradcza małżonki tylko tak się skończyła.

Odrębną sprawą są kłótnie o samochód. O to, kto ma do niego większe prawo, komu danego dnia jest bardziej potrzebny, kto nim jeździ, a kto głównie tankuje. I znowu siły rozkładają się nierówno. Jeśli w rodzinie jest tylko jeden samochód, to głównie jeździ mąż, a żona dopuszczana jest w sytuacjach szczególnych. Na przykład wtedy, kiedy ktoś trzeźwy musi po imprezie zawieźć do domu osobę na dwóch gazach. Wtedy umiejętności żony są szczególnie cenne, a tolerancja na ewentualne braki w prowadzeniu samochodu gwałtownie wzrasta.

Samochód jest bardzo szczególnym urządzeniem, do którego łatwo wsiąść, ale znacznie trudniej z niego wysiąść, zwłaszcza w biegu, i z tej racji bywa używany jako swoista klatka, w której można załatwić różne sprawy, bowiem jest uzasadniona pewność, że partner będzie musiał wysłuchać wszystkiego, co ma mu się do powiedzenia. Oczywiście w trudniejszej sytuacji jest ten, kto prowadzi. Bo ten, kto siedzi obok, zawsze może czmychnąć na jakichś światłach, o ile wykaże się odpowiednim refleksem i odwagą. Dlatego też małżonkowie z upodobaniem kłócą się w samochodzie, nie bacząc na zagrożenie w bezpieczeństwie ruchu. I nie są to bynajmniej kłótnie związane z prowadzeniem samochodu - dotyczą dzieci, pieniędzy, domu. Przyjrzyjcie się małżeńskim parom zamkniętym w samochodach. Nabzdyczone miny, złe spojrzenia, gestykulacja, nerwowo wypowiadane słowa. Nie wiemy, o co się kłócą, ale widać, że coś dramatycznie roztrząsają. Właściwie samochody powinny być wyposażone w specjalne światło ostrzegawcze: "Uwaga! Kłótnia na pokładzie". Wówczas pozostali uczestnicy ruchu drogowego byliby ostrzeżeni, że należy zachować specjalną czujność, bo rozjuszony kierowca jest kompletnie nieprzewidywalny. Żarty żartami, ale sprawa jest poważna. Ze wstydem przyznaję, że mnie samej zdarzyło się kłócić w samochodzie z zapamiętaniem i było mi wtedy wszystko jedno, co się stanie. Miałam szczęście. Los mnie i tego, komu wymyślałam, oszczędził. Ale nie należy łaskawości losu nadużywać. Dlatego małżonków zaklinam, by sprawy sporne rozstrzygali gdzie indziej niż w blaszanej puszcze poruszającej się z prędkością - oby - 70km/godz.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Boże! Nie spodziewałam się takich peanów:)
Nie powiem, że mi nie pochlebiasz, ale czy naprawdę zasłużyłam?
Dziękuję za (pierwszy) obszerny, konstruktywny komentarz i korektę.
Zaraz poprawię... bez gniewu, bo przecież to chodzi, aby wskazywać nie tylko to, co się podoba. A już ortograficzne - koniecznie...!
Serdecznie... Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeszcze raz dziękuję pięknie... Pierwszy raz zdarzyło mi się na tym portalu, że czytelnik tak pięknie dziękuje za tekst. Nie jestem ekspertem od prozy, raczej piszę wiersze, raczej o nich mogę coś więcej, ale jak widać trafiłam na inteligentnego profesjonalistę i bardzo, bardzo mi miło...
Cieplutko... Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawsze mówię i piszę co czuję. Nie lubię cukrowanych "robali" w swoim i niczyim wydaniu:)
Zatem, komplement w sam razik. Jutro przymierzę się do pańskiej prozy. Już tam luknęłam
i bardzo, bardzo, ciekawie...

Serdecznie... Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy ja mówię o zobowiązaniach? Zrobię to z własnej, nieprzymuszonej woli:).

Co do ilości Twoich tekstów - pomalutku będzie więcej. Mnie też denerwuje czekanie na kolejną publikację czegokolwiek. Takie tu wymogi, niestety.
Na dzień dobry:))) Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znowu muszę się zgodzić. Sporo w tym racji, o czym piszesz, a może nawet cała.
Przyjaznego dnia życzę... Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stokrotne po stokroć... Leo.

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki i do zaś... Leo

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na zicher nie zapomnę śliwki w kompocie:)

[Waldemar Kubas]

Komentarz zostal skasowany przez administratora forum, ze wzgledu na zlamanie regulaminu serwisu. Uzytkownik otrzymal stalego bana.