Nić pajęcza

[Danuta Duszynska]

Misternie upleciona nić pajęcza,
a Ty w niej, wygrzebać się nie zdołasz.
Próbowalaś. Przerwałaś kilka wątków.

Biegasz pomiędzy splotami,
spogladasz w górę i w dól, zachwycasz sie.
Jakże pieknie uplecione wzory.

Chcesz się jednak wydostać,
nie sposób trwać w tym misterium.
Szarpiesz sie, opadasz z sił.

Nić zaciska sie wokól coraz ciaśniej,
coraz trudniej jest Ci oddychać.
Już nie widzisz piękna, tylko ciemność.


australijka

[Joanna_Danuta_Bieleń]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo smutny wiersz. Wiele osób szamocze się w swojej bezsilności, nie widząc wyjścia z pewnych sytuacji. Wiersz można różnie interpretować. Ja, tak to widzę.
W tej chwili przyszli mi na myśl wszyscy Ci, których znałam bliżej lub tylko z widzenia(słyszenia) a odebrali sobie życie. Nie widzieli wyjścia... zawsze jakieś jest. Ponoć!


Pozdrawiam

[Na indeksie]

Danusiu, dla mnie ... jak zwykle - bez cukrzenia ale rzeczywiście, powiało smutkiem a nawet powiedziałabym, że jakieś takie - małe tornado.Przesyłam trochę pogody ducha i nie tylko -:)))))~

[Zdzisław_Chciwiec]

......jest piękno Danusiu " wyproszone z parady dziwadeł " :))).......idzie w parze z nadzieją
" Chcesz się jednak wydostać,
nie sposób trwać w tym misterium " .....zachwytem ,walką :)))) .Augustyn z Hippony napisał : " dopóki walczysz ,jesteś zwycięzcą "..........jesteś :)))

[Danuta Duszynska]

Tak, to smutny wiersz, jak ciemnosc. Dziekuje za komentarze, wlasne interpretacje. Wszystkie bardzo logiczne. Wiersz porusza sytuacje zyciowe bez wyjscia. Wyscie zawsze jest, ale dla niektorych nie ma. Oni widza inaczej... Wrecz ciemnosc jest ich swiatlem i wybawieniem, Umieraja z usmiechem na ustach.
/wyczytalam, ze wystarczy dwa miesiace zycia w nieleczonej depresji, aby wystapily zmiany w mozgu - centymetrowe przerwanie jakies jego czesci - wtedy wizja na rozwiazanie problemu tylko jedna - samobojstwo.
W normalnej pracy mozg nadal pracuje bez zastrzezen.

[Zdzisław_Chciwiec]

aloj ..to ja mam pewnie metrowe .........ale se zszywam :)))

[Danuta Duszynska]

dzieki za poczucie humoru Zdzisiu