Donar

[Ela_Ale]

Słyszę, jeszcze szczeka. Coraz ciszej…

Zasnął pod krzaczkiem czarnego bzu,
wiatr liśćmi requiem mu kołysze,
tuż przy domu, na kwietnej rabatce
tamaryszek zapachniał do snu…

Śpi. Czeka, aż ciało zabiorą,
serce zostawi nam tutaj.
Myślę, gdzie mamy je schować…
Jeszcze chwilę… coś wydumam

może dopiero wieczorem

[Gość]

Znam to uczucie, gdy po 16-tu latach już nie przywitał mnie w progu domu. Czeka wiernie w innym wymiarze czasu. Pocieszam, Elu i pozdrawiam serdecznie. Eugi.

[Na indeksie]

Proszę mi wierzyć, serdecznie współczuję - ja też rozstałam się z "synusiem" po prawie dwudziestu latach.

[Joanna_Danuta_Bieleń]

Mnie zawsze wita, jak wracam z pracy. Niezależnie od pory dnia, czy nocy. Naprawdę to cieszy!

Współczuję.

[Ela_Ale]

Taki był wielki i silny... do czasu. Z imieniem germańskiego bóstwa, zabrany ze schroniska 15 lat temu, jako towarzysz zabaw maleńkiego dziecka i starszych, był z nami zawsze spokojny, mądry i dobrze ułożony... Dzięki Wam wszystkim, ale nastrój mam bardzo łzawy. Pozdrawiam. E.

[Dla Jaj]

Czym bardziej poznaję ludzi ...tym bardziej kocham zwierzęta. Współczuję. W.

[Ela_śmigielska]

Ja w swoim życiu miałam kilka takich pożegnań...To boli...Zwłaszcza gdy traktuje się je jak członków rodziny.

[Danuta Duszynska]

Wiesz, dawno temu jako mala dziewczynka bawilam sie z pieskiem Wrzosikiem. W budynku byly szczury, wylozono trucizne, a Wszosik zostal ofiara. Jak my wtedy plakalysmy, ja i moje siostry. Pochowalam go rowniez w bzach. Po 50 latach odwiedzilam miejsce mojego domu dziecinstwa. Sporo bylo zmian, a bzy wykarczowano. Ale Wrzosik do dzisiaj jest w mojej pamieci.
Po latach dostalam Sniezynke, pieknego bialego pieska, moje coreczki bardzo sie cieszyly. Kiedy wyjechalysmy z Polski, pieskiem zajmowal sie moj tatus. Kiedy piesek zachorowal, Tatus uspil go, a mama pochowala go rowniez w kwiatach kolo bloku.
Kiedy nam napisala o smierci Sniezynki - bardzo plakalysmy.
Moja corcia niedawno uspila chorego na raka pieska, ona tez rozpaczala, jak za najblizszym czlowiekiem.
To takie moje pozegnania. Bardzo wspolczuje, bo wiem, jaka to strata.

[renata_majak]

Fajnie ze wspominamy naszych mniejszych braci w wierszach i uściski dla miłośników zwierząt.Pozdrawiam