Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

każdy idzie własną drogą

klubo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

klubo

klubo

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

zamknięta
tylko myśli mogą pofrunąć
dotrzeć do nieba
pióra wypadają
a skostniałe ręce
odwracają uwagę

ech życie tak wiele odbierasz

nie może uciec
czasem próbuje negocjować
zachęca obietnicami
choć rokowania w jedną stronę
prowadzi je ze sobą
by nie zwariować

zamknięta w pułapce
lecz nie zniewolona
podąża za sokratesem
wyznając autarkię

w stronę uniezależnienia

klubo

klubo

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Panie Biały- jak się nie może poruszyć ręką ani nogą to tylko myśli mogą unieść się wysoko- gdyby w wierszach pisać dosłownie- nie byłoby wierszy- żal , że pan tego nie rozumie- albo zgrywa pan mądrego - dla mnie pan się ośmieszył tym komentarzem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • huzarc
      Bydlę

      Przez huzarc · Opublikowano

      @Pisarzowiczka Piekło mężczyzn;)
    • Radosław
      Rozruch

      Przez Radosław · Opublikowano

      Wiersz ogólnie słaby: 3 z minusem  -  za chęci.     
    • Whisper of loves rain
      Zamiast słów

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      Ten wiersz to dla mnie hymn na cześć miłości prawdziwej, która manifestuje się w obecności i działaniu. To potężny głos kogoś, kto jest zmęczony słowami bez pokrycia i kto z ostatniej siły prosi o autentyczność. Jest niezwykle poruszający, bo dotyka uniwersalnego ludzkiego pragnienia bycia kochanym w sposób realny i namacalny, a nie tylko deklaratywny.
    • Whisper of loves rain
      Z życia wzięte

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      Dla mnie to niezwykle inteligentny i gorzko-śmieszny utwór. Jego siła leży w kontraście między prostym, niemal technicznym językiem a kompletnie absurdalnym, zapętlającym się światem, który opisuje. To wiersz o bezsensie, biurokracji, ale też o ludzkiej kondycji – wiecznym poszukiwaniu, które rzadko kiedy ma ostateczny finał.
    • Pisarzowiczka
      Bydlę

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Schodzi Wiesiu do piwnicy, bo kartofli mało w garze. Szczęka głośno w tej zimnicy, ale idzie – żona każe. Patrzy, a tam na tych pyrach siedzi jakieś straszne bydlę! Cztery gały, wielka gira, tłuste włosy ma na skrzydle! Krzyczy Wiesiek: „Ty potworze!”, ten zaś chrząka, potem rzecze: „Nie mów mi tak, jeśli możesz, bo mi przykro, nie zaprzeczę. Ty pięknością też nie grzeszysz, lecz ja jestem kulturalny. Z sądem mi się tak nie śpieszy, zaś twój takt jest wręcz fatalny”. Zszokowany Wiesław woła: „Ale z ciebie nie jest człowiek!”. On zaś na to: „Hola, hola! Coś ci, mądry panie, powiem: nie świadczy o człowieczeństwie wygląd, tylko zachowanie. Mógłbyś w swoim okropieństwie mniej być człekiem niż ja, panie”. Wiesiek wraca. Żona woła: „Gdzie są pyry, chamie, błaźnie?!”. I znów idzie do potwora. Tak mu jakoś przy nim raźniej.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...