Spokojny w duchu

[Paweł Przęczek]

Spokojnie przyjmuję do wiadomości siebie samego
nie udaje miłego, i nie próbuje stwarzać nastrój doskonałego
urodziłem się na tym świecie by żyć między wami
odszedłem od ludzi lecz nie zostaliście na tym lądzie sami
szczęśliwością nachylam swoje myśli ku dobrej rzeczy
źli ludzie, wrogowie moi, nawet przyjaciele i nikt temu nie zaprzeczy
ukojeniem, swobodą idę marszem pustą leśną drogą
wokół mnie białość rozjaśnia samotnociemną noc,
nie zastanawiam się jakie problemy zostają za mną daleko
wciąż rozglądam się na tą piękność, która mnie otacza
pokazuje jak żyć mam w harmonii i spoglądać z perspektywy badacza..

[Marek Konarski]

wciąż rozglądam się na tą piękność, która mnie otacza
pokazuje jak żyć mam w harmonii i spoglądać z perspektywy badacza..


Proponuję objąć perspektywą badacza, również poezję. Na razie to "ziemia obiecana" ;)

[Nata_Kruk]

Paweł, Marek ma rację... nie jest dobrze w wierszu.
(...) nie próbuję stwarzać nastroju doskonałego . . jak już, to tak

urodziłem się na tym świecie by żyć między wami
odszedłem od ludzi lecz nie zostaliście na tym lądzie sami . . . dwa wersy, jeden zaprzecza drugiemu

szczęśliwością nachylam swoje myśli ku dobrej rzeczy
źli ludzie, wrogowie moi, nawet przyjaciele i nikt temu nie zaprzeczy
ukojeniem, swobodą idę marszem pustą leśną drogą
wokół mnie białość rozjaśnia samotnociemną noc,
nie zastanawiam się jakie problemy zostają za mną daleko
wciąż rozglądam się na tą piękność, która mnie otacza
pokazuje jak żyć mam w harmonii i spoglądać z perspektywy badacza..

tu praktycznie całość do zmiany...
Nie podoba mi się treść wiersza, sorry.
Pozdrawiam i życzę wytrwałości w dalszych próbach... :)

[Dorota_Karolina]

Wiersz w stylu hip hop, ma styl i treść. Czekam następnych. Pozdrawiam. D.K.