Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zanim powiesz pierwsze słowo
na wargach poczujesz znaczenie poznania
opowiem ci o dziecku którym będziesz

jeszcze śnisz sen o matce pełnej ciepłych wspomnień
kołysane nie wiatrem lecz wód miękkim szmerem

lecz jutro przyniesie głód z początku zdarzeń
i pragnienie powrotu zakończone krzykiem

dotkniesz prawdy o sobie obnażonej spojrzeniem
oczu czułych lub smutnych lecz nigdy kłamliwych

posmakujesz słodyczy uśmiechu po nocy
dzielonego nierówno w jasnych kroplach mleka

gorzki smak rozstania na rozstaju ramion
i miłość nie na pokaz najbardziej prawdziwą

nim uśniesz naprawdę poznasz ból tworzenia
rzeczy pierwszych

Opublikowano

:)
czekałam do dzisiaj, co by się nie sugerować okolicznością
po dniu dziecka brzmi lepiej ;D

a serio: dojrzale, mądrze, wzruszająco, bez ckliwych i prowadzących do łez manewrów.
profesjonalnie, perfekcyjnie, poetycko, rytmicznie z rymami pogubionym, a widocznymi.

znakomicie
:))
brawo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


smutny ale prawdziwy, przynajmniej ja wierzę wierszowi
pozdrawiam
r

Taki był zamysł wiersza, żeby był prawdziwy - ale bałam się, czy nie za ostry. Rzeczywiście tego snu w podkreslonym wersie za dużo. Dzięki za trafną uwagę. a
Opublikowano

Piękny Twój wiersz Anno.

"posmakujesz słodyczy uśmiechu po nocy
dzielonego nierówno w jasnych kroplach mleka"- a gdyby tak:

posmakujesz słodyczy uśmiechu po nocy
dzielonej nierówno w jasnych kroplach mleka?

wówczas dzielonej może odnosić się do słodyczy;
albo:

posmakujesz po nocy słodyczy uśmiechu
dzielonego nierówno w jasnych kroplach mleka

i tu:

jeszcze śnisz sen o matce pełnej ciepłych wspomnień
kołysane nie wiatrem lecz wód miękkim szmerem- może kołysanych?

Pozdrawiam, marek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...