A co

[Anna_Para]

a co jeśli nas w ogóle nie ma
radość nieistnienia buduje w nas
radość budowania na nowo

niech średniowieczne wieże będą z piernika
z marcepanu niech będzie każda pomyłka

budyń o smaku orzechowej czekolady
niech wypełni czaszki skołatanych dotąd głów

brzoskwiniowo – waniliowy puchar
z Ambrozji na Powstańców niech zastąpi
zastępowanie dotyków wrażliwych miejsc

zamykam oczy w kinie Warszawa
brazylijski film nie oznacza jeszcze kiczu

mam na rękach naręcza
po głowie chadza pogłowie
Buster Keaton nagle się uśmiecha
Marilyn Monroe nie wzbrania sukience wiać ponad stan

Lennon nie poznał Yoko Ono
i nikt nie smaży jeszcze zielonych pomidorów

a ty jesteś obok taki sam jak dziś
próbujesz nastraszyć mnie wyjętym z kapelusza królikiem
zaśmiewamy się do łez
a one są słodkie jak lukier z Ptysia

wszystko mi się przyśni tej nocy
kiedy zdrzemnę się na stacji Radość
w objęciach bolesnych niemożliwie
śpię

[Magda_Tara]

a co jeśli nas w ogóle nie ma
radość nieistnienia buduje w nas
radość budowania na nowo

uwiodłaś mnie tymi wersami na samym wejściu
moja "Radość", jakże inna, ale radość, którą opisałaś
dokładnie taka. to radość.
dziękuję Aniu, za ten cudny wiersz, po prostu zachwyciłaś,
bo wyjęłaś kawalątek mnie
:)

[Anna_Para]

Mam nadzieję Taruniu...mam taką nadzieję! Dziękasy, jak nie wiem co!!! Cieplutko, Para!

[Judyt]

czytałam, lecz nic nie powiedziałam(: J. serdecznie

[Anna_Para]

Judyt: Nie szkodzi, rozumiem, nie każde wierszydło się podoba:) Dzięki za czytanie i zostawiony ślad, cieplutko, Para:)

[marek_cz.]

Wiesz Anno, W wierszu Magdy, który powstał z Twojej inspiracji, uderzyły mnie dwa wersy, są też w Twoim więc muszę o nich i u Ciebie napisać, bo warte tego:

radość nieistnienia buduje w nas
radość budowania na nowo

Jednak, żeby się nie powtarzać, powiem tylko, że zabieram je jako motto, na chwile, gdy ruiny i zgliszcza będą wokół mnie straszyć.
Pozdrawiam, marek.

[Anna_Para]

Marku cz. Dzięki za obecność. Cieszę się, że choć dwa wersy! Pozdrawiam, Para:)