Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

że poeta jest wrażliwy
każdy z nas poświadczyć może
więc nim zrobi z igły widły
najpierw pogłaszcz go po głowie

potem racz ukradkiem spojrzeć
gdzieś poniżej linii serca
gdy podąży za twym wzrokiem
powiedz mu że szukasz
wiersza

gdy zapyta jakie lubisz
wal odważnie prosto z mostu
że powinien być dość długi
by pomieścił treść

po prostu



(wiersz, oczywiście, zawdzięcza swój byt Magdzie, która w innym wierszu - poznała nader atrakcyjnego poetę - płci - jaksądzę - przeciwnej :-)) )

Opublikowano

Wdzieczny temat jak się okazuje bo i na prozie też jest co nie co (świeżym piórem Magdy), o metrze ale jednak o poecie i to w dodatkim Nagim ;)
A tutaj u Ciebie Aniu sprytny, zwinny i rześki wiersz :) Hm. A ja nie umiem pisać dłuuuugich wierszy :((
Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiesz Janie - jaki poeta taki wiersz ;-), chciałoby się powiedzieć.

Więc się zmieszał pan poeta
tą śmiałością owej damy
- wiersz mój zna się na kobietach
i nieważne są rozmiary
Opublikowano

;))))))))

te ta te
z poetą to po prostu
rozkosz
czary mary wiry płomienie
w sercu w głowie w gardle
gdzie jeszcze
nie powiem

poetą może zostać ten
co pędzi wiatrem metrem
gdzie nie dotarł zwykły
przechodzień

nieważna płeć
nieważny stan
poeta musi mieć
to co ma on a czego nie mam ja.

:)))))))))
cieszę się, Anno, że mój poeta był inspiracją dla Twojego zabawnego wiersza - jak znalazł - dla muz!
;D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...