nieuleczalna choroba na którą nie mogę umrzeć

[mały_dzielny_toster]

na słońcu umieram powoli
słabym uśmiechem zapachem maków spóźnionych

myślę że to niedobrze że jesteśmy tacy nienaganni

powiedz jeśli umrzesz pierwszy
to czy
zaczekasz na mnie na kawałku chodnika
gdzie po raz ostatni byliśmy przyjaciółmi

a jeśli ja umrę zanim dogonimy siebie
to czy
będę mogła jeszcze próbować dzwonić w każdą niedzielę
nie będzie międzymiastowa

banalnie jak żółte balkony
myślę o wczorajszym umieraniu

[WiJa]

Cieszę się, że mogę czytać tak niekonwencjonalne wiersze, jak ten wiersz. A że jeszcze lubię porównywać, to trudno mi ten wiersz nie porównać z wierszem (o którym przed chwilą pisałem) „lepiej palić mosty” – LadyC. I to porównuję te wiersze pomimo tego, że ani temat, ani poetyka (styl) nie bardzo przystają do siebie. Ale mówią, o jakże istotnych (życiowych) sprawach. A mówią o sprawach, które nawet w pewnych środowiskach uchodzą za tematy tabu, a więc nie do poruszenia, przynajmniej w tak otwarty sposób. No i, w tym wierszu jestem zauroczony tak(imi) niespotykanymi często, a przynajmniej dla mnie nowatorskimi wersami (czym jest wyszczególnienie nowym wersem łącznika „to czy”, który to łącznik, z jednej strony łączy umieranie, z jakimś drugostronnym epizodem), co w połączeniu z tak nowatorskim spojrzeniem (obrazowaniem) daje szokujący efekt. A wszystkiego (dobrego) dopełnia jeszcze, jakże piękna i celna puenta. Pozdrawiam

[seweryna żuryńska]

dzielny
zniesiesz dzielnie jak powiem wprost?
czy zniesiesz? czy może nie wtykać pazurów, bo tutaj jakby nie warto
ale...co mi tam
powiem
bo jeśli nie sami sobie ku mądrości większej
może warto jakby z rozmaitych wątków tkać pajęczynę
zatem
temat ograny
nawet sposób werbalizacji już prawie banalny
nie odezwałabym się, gdyby mnie nie zauroczyły niektóre wersy

"myślę że to niedobrze że jesteśmy tacy dobrzy"
i ten rodzaj czułej rozmowy
tylko...te dopowiedzenia, to jakby obnażanie nagości
a można by jakoś nie tak wprost
i jeszcze jedna rzecz
o umieraniu nie wiem czy ja bym umiała tak ... romantycznie
to dla mnie zbyt trudny problem nie tylko życiowy, ale i osobotwórczy
to poszukiwanie istoty największej w człowieczym losie
wybacz, jeśli bez sensu:)

pozdrawiam
seweryna

[Łukasz Radwaniak]

Ładny, przypomina trochę wiersze Haliny Poświatowskiej.

[mały_dzielny_toster]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak mnie tak chwalą, to się zawsze zastanawiam, czy się przypadkiem ze mnie nie nabijają.

[mały_dzielny_toster]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za tak wnikliwą analizę. To zawsze miłe, kiedy ktoś tak czyta, bez względu na to, czy ocena jest pozytywna czy nie.

[mały_dzielny_toster]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam nadzieję, że to porównanie to komplement :)

[Norman_N.]

do autorki nie mam pretensji, że tu znalazł się ten utwór,
pretensje mam do administratora, że dział Zetki staje się ogólnodostępnym "pojemnikiem".

[mały_dzielny_toster]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To czemu umieszcza pan tutaj te swoje "złote" "myśli" ?

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak mnie tak chwalą, to się zawsze zastanawiam, czy się przypadkiem ze mnie nie nabijają.
Bez przesady, nie żartuję sobie i nie mam złych /ukrytych/ intencji, chociaż autorka ma uzasadnione podejrzenia tak twierdzić, bo ludzie są różni. Ale też komentując, zawsze mogę się mylić (bo gdybym tyle nie komentował, to bym pewnie się nie mylił). A poza tym, to byłoby małostkowe, a ja, przynajmniej nie chcę być małostkowy (nawet jeżeli być może takim bywam). A przy okazji powiem, że samo to, że już komentuję jakiś wiersz, oznacza, że ten wiersz ma dla mnie więcej cech pozytywnych niż negatywnych, że jest po prostu warty komentarza. A z kolei, co do mojej twórczości, to nie mogę przecież nikogo zmusić, żeby się komuś podobały moje wiersze i komentarze; chociaż mogą to zrobić (i nieraz to robią) same moje wiersze i komentarze. A jeśli tego nie robią, cóż, takie właśnie jest samo życie, bo każdy przede wszystkim ma prawo do własnego gustu, i (co za tym idzie) do wyrażenia oceny. A jeśli dla kogoś ta ocena jest negatywna, to przynajmniej można wyciągnąć z niej pozytywne wnioski. Ale na pewno, żadna ocena nie jest powodem do stracenia kontaktu z rzeczywistością, do przestania twardego stąpania po ziemi (nawet jeżeli nieraz ziemia wprost usuwa się spod nóg). No i moje pozytywne, jak i negatywne komentarze, nikogo do niczego nie obligują, a zwłaszcza do (tym bardziej ślepego) wdzięczenia się. A poza tym, czym są te nasze działania, wobec wieczności, czyli wobec okazania się człowiekiem, kiedy najtrudniej być człowiekiem. Pozdrawiam

[Fly Elika]

z takich przemysleń o pewnej rzeczywistości, jak mniemam,
kreuje się trudne do przełknięcia, czy wręcz przeforsowania
zasadności idei i autorytetów,
coraz trudniej przychodzi na coś w tak opisanych
realiach na wskazanie oceny czy wytyczenia
jakiegoś nadrzędnego priorytetu, lata przejść
zdają sie zamazywać w przekazie,
a to coraz trudniejsze na wysupłanie czy koncepcję
tak odczytuję wiersz, który ciekawie to opisuje,
aczkolwiek trudno ocenić
pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze jest rodzić się i umierać razem.
Garb wtedy o połowę lżejszy (?)
Albo nie ma go wcale (?)
W Twoim wierszu wszystko możliwe.
Po wprowadzeniu zmiany jest jeszcze lepiej.
Zastanawia mnie jeszcze to "to czy" i jego powtórzenie...

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Toster, noł :(
po mojemu, do ocalenia jeno liryczny, początkowy dwuwers - zapowiedź magii, która się niestety nie objawiła w dalszej części tekstu