nasza publika

[Ryszard Kisiel]

Nasza publiczność - przodująca.
Przy naszej, inna niech się schowa.
Nie lubię kiedy ktoś się wtrąca
I plecie niedorzeczne słowa.

Co ja ci będę mówił stary?
Wiedz, że nie kłamię ani trochę.
Tam, ludzie klaszczą za dolary,
U nas, jest wszystko za darmochę.

Chociaż klaskanie jest dla ludzi,
Bez przerwy, klaskać nie wypada.
Zwłaszcza, gdy mówca sam się nudzi,
I wciąż te same głupstwa gada.

Byli już tacy, którym klaskano.
Choć słowa ich trafiały w póznię.
Kiedy się o tym przekonano,
Zazwyczaj było już za późno.

Wsłuchuj się dobrze, co kto mówi,
Nim dłonie złożysz do klaskania.
Czy w słowach, znów się nie pogubi?
Co też ma nam, do przekazania?

R

[Gość]

Rysiu, wyczułem w wierszu przedwyborczy nastrój. Masz faworyta? Ja tak, nawet nie muszę go słuchać, wybrałem mniejsze zło! Pozdrowienia.

[Ela_Ale]

W przedostatniej strofie chyba troszkę rytm uciekł? Czy się mylę? Poza tym - przeczytałam kiwając głową i potakując. Drażni mnie, kiedy publika w owczym pędzie plaska po każdym nawet głupawym i niewyszukanym żarcie, albo, co gorsza, opowiadanych bredniach na serio. Uśmiechy, Ryszardzie. E.

[Anna_Myszkin]

100 % poparcia dla wstrętu do klaki.

Napisałeś, że nie lubisz, jak ktoś się wtrąca, ale odezwę się tylko w trosce o rytm. Na moje ucho mogłyby pomóc drobne zabiegi:

"Nie lubię, kiedy ktoś się wtrąca" - w pierwszej, w drugiej "że" po "wiedz", "Zwłaszcza, gdy mówca sam się nudzi" - w trzeciej, "Nim dłonie..." - w ostatniej.
Największy problem mam z pierwszym wersem czwartej, ale pewnie nic by się nie stało, gdyby był o głoskę dłuższy od pozostałych i dostał "już" - "Byli już tacy...". W następnym wersie tylko kolejność - "Choć słowa ich..."

Pozdrawiam weekendowo. I pomysłów bez liku życzę.